Verbum

БАРОДАЎЧАТАБЯРО́ЗАВЫЯ ЛЯСЫ́,

гл. Бярозавыя лясы.

т. 2, с. 311

АСІ́НАВЫЯ ЛЯСЫ́, асіннікі,

драбналістыя лясы, аснову дрэвастою ў якіх складае асіна. Пашыраны ва ўмеранай зоне Паўн. паўшар’я, гал. чынам у Еўропе і Азіі. На Беларусі сустракаюцца часцей на ПнУ, радзей на ПдЗ; агульная пл. 151,7 тыс. га (1,96% лесапакрытай плошчы, 1994). Тут яны з’яўляюцца вытворнымі лясамі, якія растуць на месцы высечак дубовых, радзей ялова-хваёвых і хваёвых лясоў. Займаюць пераважна багатыя супясчаныя і сугліністыя глебы нармальнага ўвільгатнення. Вылучаюць асіннікі: бруснічны, імшысты, арляковы, кіслічны, сніткавы, крапіўны, папарацевы, прыручайна-травяны, чарнічны, даўгамошны. Асінавыя лясы спрыяюць павышэнню ўрадлівасці глебы. Пасля высечак асінавыя лясы выкарыстоўваюць для аднаўлення хваёвых, яловых і дубовых лясоў. Асіннікі — кармавыя ўгоддзі для лася, аленя, зубра.

т. 2, с. 30

перастойныя лясы

т. 12, с. 288

рэкрэацыйныя лясы

т. 13, с. 572

сасновыя лясы

т. 14, с. 190

субтрапічныя лясы

т. 15, с. 242

трапічныя лясы

т. 15, с. 516

хваёвыя лясы

т. 16, с. 568

хвойныя лясы

т. 17, с. 5

цвердалістыя лясы

т. 17, с. 90