Ляда́шчыц ’нячысцік у выглядзе падучай хваробы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ляда́шчыц ’нячысцік у выглядзе падучай хваробы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дря́хлый (о человеке) дра́хлы, ляда́чы,
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ве́тхий стары́; (дряхлый)
◊
Ве́тхий заве́т
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Псюк ’стары;
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
brüchig
1) кро́хкі
2) нетрыва́лы, хі́сткі
3)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
gebréchlich
1) кро́хкі
2) сла́бы, кво́лы
3) дра́хлы,
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ляда́шцік, ляда́шчык ’хударлявы’, ’бядняк, жабрак’, ’круцель, ашуканец’, ’чалавек, які можа сурочыць, асабліва маладых істот’, ’нячысцік, з’яўленне якога перад селянінам азначала няшчасце’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
crock
Iгліня́ны гаршчо́к, збано́к -ка́, глады́ш -а́
1) стара́я аве́чка, стары́ конь (кля́ча), здыхля́ціна
2) стары́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ляда́чы ’слабы, кволы; благі, дрэнны, нізкай якасці, сапсаваны; гультай; непрыстойны, нягодны, гадкі; неўрадлівы; непрадукцыйны; капрызны, спешчаны; пераборлівы на яду’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
leck
~ sein [wérden] цячы́, дава́ць це́чу, мець працёк (пра судна, бочку)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)