лі́сцік м., уменьш. ли́стик, листо́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бальні́чны больни́чный;
○ б. ліст — больни́чный лист; листо́к нетрудоспосо́бности
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фи́говый бот. фі́гавы;
фи́говое де́рево фі́гавае дрэ́ва, інжы́р;
◊
фи́говый листо́к фі́гавы лісто́к.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фі́гавы бот. фи́говый;
~вае дрэ́ва — фи́говое де́рево;
◊ ф. лісто́к — фи́говый листо́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
калянда́рны в разн. знач. календа́рный;
к. лісто́к — календа́рный листо́к;
к. план — календа́рный план
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прапісны́ в разн. знач. прописно́й;
п. лісто́к — прописно́й листо́к;
~на́я і́сціна (мара́ль) — прописна́я и́стина (мора́ль)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ДАРАШЭ́ВІЧ (Улас Міхайлавіч) (17.1.1865, Масква — 22.2.1922),
рускі журналіст, публіцыст, тэатр. крытык. Друкавацца пачаў ананімна з 1881 у газ. «Московский листок» (гумарыстычныя сцэнкі, рэпарцёрскія нататкі). З 1893 супрацоўнік газ. «Одесский листок». У 1902—18 рэдагаваў газ. «Русское слово». Майстар вострых, папулярных фельетонаў («кароль фельетона»), у якіх выкрываў царскіх міністраў, суд. сістэму, правінцыяльныя норавы. Аўтар рэаліст. нарысаў пра сахалінскую катаргу («Сахалін», ч. 1—2, 1903), тэатр. нарысаў і рэцэнзій пра артыстаў Ф.Шаляпіна, М.Ярмолаву, М.Савіну і інш. (кн. «Старая тэатральная Масква», 1923), нарысаў мемуарнага і літ.-крытычнага характару пра А.Чэхава, Л.Талстога, М.Горкага, У.Караленку, В.Верасаева і інш.
Тв.:
Собр. соч. Т. 1—9. М., 1905—07;
Золотая лихорадка. М., 1982;
Сказки и легенды. Мн., 1983;
Рассказы и очерки. М., 1986.
Літ.:
Букчин С.В. Судьба фельетониста. Мн., 1975.
т. 6, с. 52
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
прописно́й
1. (о буквах) вялі́кі;
прописно́е Л вялі́кае Л;
2. (для прописки) прапісны́;
прописно́й листо́к прапісны́ лісто́к;
3. (всем известный) прапісны́;
прописна́я и́стина, мора́ль прапісна́я і́сціна, мара́ль.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГЛІ́БАЎ (Глебаў) Леанід Іванавіч
(5.3.1827, с. Вясёлы Падол Палтаўскай вобл., Украіна — 10.11.1893),
украінскі паэт. Майстар баечнага жанру. Скончыў Нежынскі ліцэй (1855). У 1861—63 выдавец і рэдактар штотыднёвіка «Черниговский листок». Пісаў на ўкр. і рус. мовах. Першы зб. «Вершы» (1847, на рус. мове). Аўтар паэмы «Перакаці-поле» (пач. 1850-х г.), камедыі «Да міравога» (1862), твораў для дзяцей і інш. У байках (больш за 100, зб-кі 1863, 1872 і 1882 і інш.) асуджаў прыгонніцтва, бюракратызм, хабарніцтва, падхалімства і інш. Асобныя лірычныя вершы Глібава пакладзены на музыку, сталі папулярнымі песнямі. На бел. мову паасобныя творы Глібава пераклалі Э.Валасевіч, К.Камейша.
Тв.:
Твори. Т. 1—2. Київ, 1974.
В.А.Чабаненка.
т. 5, с. 294
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГАЛЬПЕ́РЫН (Яфім Абрамавіч) (каля 1855, Мінск — ?),
рэвалюцыянер-народнік. Вучыўся ў Мінскай гімназіі. У 1874 далучыўся да ідэй народніцкага сацыялізму. У 1875—76 вёў «лятучую прапаганду» сацыялізму ў Смаленскай і Тульскай губ. Вярнуўся ў Мінск, супрацоўнічаў з землявольскім гуртком М.Л.Велера. Пасля расколу «Зямлі і волі» далучыўся да «Чорнага перадзелу», кіраваў яго гуртком у Гродне. З канца 1881 у Мінску далучыўся да нарадавольскага гуртка Я.С.Хургіна. З 1885 уваходзіў у гурток І.А.Гурвіча, вёў прапагандысцкую работу ў т.зв. «ісаакаўскіх» рабочых гуртках, супрацоўнічаў з газ. «Минский листок». Адзін са стваральнікаў Рабочай партыі палітычнага вызвалення Расіі. У 1900 арыштаваны, сасланы на 5 гадоў у Сібір. У 1924 напісаў успаміны пра рэв. дзейнасць.
М.Б.Ласінскі, М.А.Сакалова.
т. 4, с. 478
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)