глушцо́ў, ‑ова.
Які належыць глушцу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
глушцо́ў, ‑ова.
Які належыць глушцу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камбе́давец, ‑даўца,
Член камітэта беднаты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дранку́ля, ‑і,
Круглая свінцовая паляўнічая куля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тысячаго́дні, ‑яя, ‑яе.
Тое, што і тысячагадовы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арахо́ўнік, ‑у,
Тое, што і арэшнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЗАСЛУ́ЖАНЫ КАНСТРУ́КТАР БЕЛАРУ́СКАЙ ССР,
ганаровае званне, якое прысвойвалася работнікам канструктарскіх і
Заслужаныя канструктары Беларускай ССР
1986. В.Т.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бескары́сна,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
земляме́р, ‑а,
Землеўпарадчык, каморнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
светлагало́вы, ‑ая, ‑ае.
Са светлымі валасамі; бялявы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фасо́ль, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)