◎ Ко́нская пу́чча ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Ко́нская пу́чча ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кашта́н, ‑а,
1. Дрэва сямейства букавых, якое дае плады ў выглядзе, буйнога арэха.
2. Плод гэтага дрэва.
•••
[Лац. castanea.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гной, гно́ю,
1. Перапрэлая сумесь памёту і подсцілу свойскай жывёлы, якая
2. Вадкасць жоўтага або шэрага колеру з непрыемным пахам як прадукт гніення, запалення тканак жывога арганізма.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
stadnina
1.
2. табун
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Pférdeapfel
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
horsetail
1)
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Свірэ́піца ‘свірэпа; пустазелле’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
włosie
1.
2. поўсць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
kasztanowiec
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
гіпуры́ты
(ад
гіганцкія марскія малюскі класа двухстворкавых з канічнай ракавінай, падобнай да хваста каня, якія існавалі ў мезазоі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)