стройконто́ра (строи́тельная конто́ра) будканто́ра, -ры ж. (будаўні́чая канто́ра).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жывёланарыхто́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з нарыхтоўкай жывёлы, прызначаны для яе. Жывёланарыхтоўчая кантора.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

kancelaria

ж. канцылярыя; кантора;

kancelaria adwokacka — адвакацкая кантора

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

натарыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да афармлення розных дакументаў, юрыдычных актаў. Натарыяльная кантора.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міжрэспубліка́нскі, ‑ая, ‑ае.

1. Які існуе, адбываецца паміж рэспублікамі.

2. Агульны для некалькіх рэспублік. Міжрэспубліканская кантора.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

збытавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да збыту, звязаны з продажам гатовай прадукцыі. Збытавая кантора. Збытавая база.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

незапяча́таны, ‑ая, ‑ае.

Не закрыты, на які не наложана пячатка. Незапячатаная кантора. // Незаклеены (пра канверт, пісьмо). Прынеслі незапячатанае пісьмо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

kantor, ~u

м. кантора; канцылярыя; офіс;

kantor wymiany — бюро абмену; мяняльная кантора, мяняльніца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ábfertigungsstelle f -, -n экспеды́цыя (кантора)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kontór n -s, -e канто́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)