Záhnmedizin f - стаматало́гія, зубна́я медыцы́на

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Záhnpasta f -, -en зубна́я па́ста

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Záhnpaste f -, -n зубна́я па́ста

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гу́бна-зубны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гу́бна-зубны́ гу́бна-зубна́я гу́бна-зубно́е гу́бна-зубны́я
Р. гу́бна-зубно́га гу́бна-зубно́й
гу́бна-зубно́е		 гу́бна-зубно́га гу́бна-зубны́х
Д. гу́бна-зубно́му гу́бна-зубно́й гу́бна-зубно́му гу́бна-зубны́м
В. гу́бна-зубны́ (неадуш.)
гу́бна-зубно́га (адуш.)		 гу́бна-зубну́ю гу́бна-зубно́е гу́бна-зубны́я (неадуш.)
гу́бна-зубны́х (адуш.)
Т. гу́бна-зубны́м гу́бна-зубно́й
гу́бна-зубно́ю		 гу́бна-зубны́м гу́бна-зубны́мі
М. гу́бна-зубны́м гу́бна-зубно́й гу́бна-зубны́м гу́бна-зубны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паднябе́нна-зубны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паднябе́нна-зубны́ паднябе́нна-зубна́я паднябе́нна-зубно́е паднябе́нна-зубны́я
Р. паднябе́нна-зубно́га паднябе́нна-зубно́й
паднябе́нна-зубно́е		 паднябе́нна-зубно́га паднябе́нна-зубны́х
Д. паднябе́нна-зубно́му паднябе́нна-зубно́й паднябе́нна-зубно́му паднябе́нна-зубны́м
В. паднябе́нна-зубны́ (неадуш.)
паднябе́нна-зубно́га (адуш.)		 паднябе́нна-зубну́ю паднябе́нна-зубно́е паднябе́нна-зубны́я (неадуш.)
паднябе́нна-зубны́х (адуш.)
Т. паднябе́нна-зубны́м паднябе́нна-зубно́й
паднябе́нна-зубно́ю		 паднябе́нна-зубны́м паднябе́нна-зубны́мі
М. паднябе́нна-зубны́м паднябе́нна-зубно́й паднябе́нна-зубны́м паднябе́нна-зубны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зубны́, ‑ая, ‑ое.

1. Які мае адносіны да зуба. Зубны нерв. Зубны боль. // Прызначаны для догляду, зберажэння зубоў. Зубны парашок. Зубная шчотка. // Які мае адносіны да лячэння зубоў. Зубны ўрач. Зубны кабінет.

2. Які вымаўляецца пры ўдзеле зубоў (пра гукі). Зубны зычны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Záhnschmelz m -es, -e анат. зубна́я эма́ль

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПАРАДАНТО́З [ад пара... + грэч. odus (odontos) зуб],

амфадантоз, піярэя альвеалярная, хранічная хвароба парадонту — тканак, якія акружаюць зуб (дзясна, альвеалярная косць, зубная звязка); дыстрафічны працэс з рассысаннем касцявой тканкі ямак альвеалярных адросткаў і запаленнем сківіц. Узнікае ад парушэння нерв. рэгуляцыі працэсаў абмену рэчываў у тканках парадонту часта пры гіпавітамінозах, недахопе мінер. солей, мікраэлементаў, недастатковым доглядзе ротавай поласці, адкладанні зубнога каменю, падагры, цукр. дыябеце. Прыкметы: прыпухласць, пачырваненне дзяснаў і адслаенне іх ад зубоў, крывацёк, хістанне і выпадзенне зубоў. У запушчанай стадыі — гінгівіт, утвараюцца кішэнепадобныя ўпадзіны з гноем. Лячэнне комплекснае: выдаленне зубнога каменю, агульнаўмацавальныя і процізапаленчыя сродкі, фізіятэрапія.

т. 12, с. 82

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

зубны́ в разн. знач. зубно́й;

з. боль — зубна́я боль;

з. парашо́к — зубно́й порошо́к;

з. зы́чны — лингв. зубно́й согла́сный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

szczoteczka

ж. шчотачка;

szczoteczka do zębów — зубная шчотка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)