earthworm

[ˈɜ:rӨwɜ:rm]

n.

дажджавы́ чарвя́к, чырво́ны земляны́ чарвя́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дзот м., воен. (дрэ́ва-земляны́ агнявы́ пункт) дзот (де́рево-земляна́я огнева́я то́чка)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Sándbahn f -, -en земляны́ трэк

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

земляко́п, ‑а, м.

Рабочы, які выконвае земляныя работы. Днём людзі ваявалі, а ўначы павінны былі станавіцца землякопамі. Мележ. Расце земляны вал, ніжэй у дол уваходзяць землякопы. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Érdnuss f -, -nüsse земляны́ арэ́х, ара́хіс

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дзот (де́рево-земляна́я огнева́я то́чка) воен. дзот, род. дзо́та м. (дрэ́ва-земляны́ агнявы́ пункт).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мятлі́ца, ‑ы, ж.

Шматгадовая расліна сямейства злакавых з суквеццем у выглядзе мяцёлкі. Злева, зарослы сівай мятліцай, зялёным лопухам з калючымі шышкамі, ляжаў земляны вал старажытнай крэпасці. Грамовіч. Зарадзіла мятліца — хлебу палавіца. Прыказка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

earthy [ˈɜ:θi] adj.

1. зямны́; жыццёвы

2. прасце́цкі; грубава́ты;

an earthy sense of humo ur грубава́тае пачуццё гу́мару

3. земляны́; зямлі́сты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

érden II a

1) земляны́

2) гліня́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Érdwall m -(e)s, -wälle земляны́ вал [на́сып]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)