Тушкава́ць 1 ‘тушыць мяса, гародніну, бабку на малым агні ў закрытым посудзе’ (Растарг., Рэг. сл. Віц.; в.-дзв., Сл. ПЗБ), тушкова́ць ‘тс’ (ТС). Укр. тушкува́ти ‘тс’. Генетычна звязана з прасл. *tušiti ‘гасіць’ (Праабражэнскі, 2, 23; Скок, 3, 528; ЕСУМ, 5, 689) і ўтварылася шляхам далучэння да асновы памяншальнага суфікса ‑ка і *‑ov‑a‑ti. Сюды ж тушко́ваны ‘тушаны’ (ТС, Растарг.).

Тушкава́ць 2 ‘ухутваць (дзіцё, старога)’ (Растарг.). Укр. тушкува́ти ‘хутаць, захінаць’, зату́шкати ‘закрыць’, якое, паводле ЕСУМ (5, 689), звязана з туши́ти ‘гасіць’. Дакладней, відаць, ‘закрываць, захінаць’, пераноснае да тушы́ць 2, гл. папярэдняе слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

hüllen

1. vt заху́тваць, захіна́ць, заго́ртваць

2. ~, sich заху́твацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

завора́чивать несов., разг.

1. (изменять направление) заваро́чваць, паваро́чваць; (наведываться) збо́чваць;

2. (загибать кверху, назад) загіна́ць; закру́чваць; (подол, рукава) зака́сваць; (о штанинах — ещё) падка́сваць; (полы) захіна́ць;

3. (упаковывать) заго́ртваць; запако́ўваць; закру́чваць, укру́чваць; завіна́ць, захіна́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

éinmummeln, éinmummen

1. vt заху́тваць, захіна́ць

2. ~, sich заху́твацца, захіна́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

cienić

незак. зацяняць; даваць (кідаць) цень; захінаць ад святла

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

захіна́нне ср.

1. запа́хивание;

2. задёргивание, запа́хивание;

3. заку́тывание, уку́тывание, завёртывание; завора́чивание;

4. загиба́ние, завёртывание;

1-4 см. захіна́ць 1-4

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wrap​2 [ræp] v.

1. абго́ртваць, заго́ртваць

2. захіна́ць;

wrap a scarf round one’s neck замата́ць шы́ю ша́лікам

3. ахіна́ць; ахо́пліваць;

an affair wrapped in mystery спра́ва, аго́рнутая таямні́цай;

wrapped in flames ахо́плены по́лымем

wrap up [ˌræpˈʌp] phr. v.

1. абго́ртваць, заго́ртваць, захіна́ць; заху́твацца

2. infml зака́нчваць, завярша́ць, падсумо́ўваць (справу)

3. быць ца́лкам захо́пленым (чым-н.)

♦

be wrapped up in work з галаво́ю акуну́цца ў пра́цу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

muffle

[ˈmʌfəl]

1.

v.t.

1) ху́таць, заху́тваць; захіна́ць

2) to muffle oneself — ху́тацца, заху́твацца, захіна́цца

3) глушы́ць, заглуша́ць (гук)

2.

n.

заглу́шаны гук

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

muffle [ˈmʌfl] v.

1. глушы́ць, прыглу́шваць (пра гукі);

muffled voices прыглу́шаныя галасы́

2. ху́таць, заху́тваць; захіна́ць;

She muffled the child up in a blanket. Яна захутала дзіця ў коўдру;

muffle oneself ху́тацца, заху́твацца; захіна́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zawieszać

незак.

1. вешаць;

2. завешваць; захінаць;

3. перан. прыпыняць; адтэрміноўваць;

гл. zawiesić

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)