policzyć
1. палічыць; налічыць;
2. прылічыць;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
policzyć
1. палічыць; налічыць;
2. прылічыць;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
приче́сть
1. (причислить к числу кого-, чего-л.)
2. (присчитать)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
залічэ́нне
1. зачисле́ние;
2. засчи́тывание, зачёт
3. отнесе́ние;
4. зачёт
1-4
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
zaliczyć
1. прылічыць;
2. здаць залік;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zakwalifikować
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
налічы́ць, -лічу́, -лі́чыш, -лі́чыць; -лі́чаны;
1. Лічачы, устанавіць колькасць каго-, чаго
2. Лічачы, дабавіць лішнюю суму; пералічыць.
3. Вызначыць дабаўку да якой
4.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кананізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
1. Унесці (уносіць) у царкоўны канон (у 1 знач.);
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Stéllenplan
den ~ mit dréißig Ángestellten besétzen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
факто́рынг
(
разнавіднасць пасрэдніцкай дзейнасці, пры якой кампанія-пасрэднік за пэўную плату атрымлівае ад прадпрыемства права сыскаць ад пакупнікоў і
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
папрыма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е;
1. што. Прыняць, узяць з рук у рукі, у сваё распараджэнне ўсё ці частку таго, што здаюць, перадаюць, уручаюць.
2. каго (што).
3. каго (што). Дапусціць да сябе для агляду, для размовы па якіх
4. што. Зняць, забраць адкуль
5. што і без
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)