ла́д
‘дзяржаўная ці грамадская сістэма; уклад жыцця; настрой; сістэма, склад мовы і інш.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ла́д |
| Р. |
ла́ду |
| Д. |
ла́ду |
| В. |
ла́д |
| Т. |
ла́дам |
| М. |
ла́дзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разгуга́ць
‘растраціць што-небудзь падчас разгульнага жыцця (разгугаць спадчыну)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разгуга́ю |
разгуга́ем |
| 2-я ас. |
разгуга́еш |
разгуга́еце |
| 3-я ас. |
разгуга́е |
разгуга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
разгуга́ў |
разгуга́лі |
| ж. |
разгуга́ла |
| н. |
разгуга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разгуга́й |
разгуга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
разгуга́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прожига́тельница / прожига́тельница жи́зни марнатра́ўка жыцця́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бадзя́жніцтва, -а, н.
Лад жыцця бадзягі².
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
житьё разг. жыццё, род. жыцця́ ср.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
укла́д¹, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
Устаноўлены або ўсталяваны парадак, лад (грамадскага жыцця, побыту і пад.).
Новы ў. жыцця.
Гаспадарчы ў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гале́ча, -ы, ж.
Адсутнасць сродкаў для жыцця; беднасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
про́за, -ы, ж.
1. Невершаваная літаратура ў адрозненне ад паэзіі.
Мастацкая п.
Пісаць прозу.
2. перан. Будзённасць, паўсядзённасць жыцця.
П. жыцця.
|| прым. празаі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аўтабіягра́фія, -і, ж.
1. Апісанне свайго жыцця; літаратурны жанр.
2. Афіцыйны дакумент, кароткі хранікальна-даведачны выклад пэўнай асобай асноўных падзей уласнага жыцця.
|| прым. аўтабіяграфі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жыццеадчува́нне, -я, н.
Успрыманне жыцця, навакольнай рэчаіснасці.
Радаснае ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)