паблы́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

1. Зблытаць, пераблытаць.

П. дрот.

2. Прыняць адно за другое.

Я гэта ні з чым не паблытаю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гіба́ць несов., разг. гнуть;

г. — дрот гнуть про́волоку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Stácheldraht m -(e)s, -drähte калю́чы дрот

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

спіралепадо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд спіралі. Спіралепадобны дрот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

kolczasty

калючы;

drut kolczasty — калючы дрот

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заржаве́лы і заіржаве́лы, ‑ая, ‑ае.

Пакрыты ржою; іржавы. Заржавелы дрот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЗАСЦЕРАГА́ЛЬНІК электрычны,

прыстасаванне для аховы эл. праводкі, прылад, апаратаў, электрарухавікоў ад перагрэву пры кароткіх замыканнях і перагрузках. Складаецца з ізаляцыйнага корпуса (трубка або патрон) і плаўкай устаўкі (дрот або пласцінка, якія ад празмернага току плавяцца і разрываюць эл. ланцуг). Бываюць адкрытыя (устаўка размешчана звонку корпуса) і закрытыя, трубчастыя і пробкавыя (разьбовыя). У сілавых устаноўках З. замяняюцца больш дакладнымі аўтам. выключальнікамі.

Засцерагальнікі электрычныя: а — трубчасты (1 — плаўкі элемент, 2 — ізаляцыйная трубка, 3 — кантактавыя спружыны); б — пробкавы (1 — дрот з легкаплаўкага металу; 2 — пробка; 3 — металічны патрон; стрэлкі паказваюць напрамак працякання току).

т. 7, с. 6

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

праржаве́лы, ‑ая, ‑ае.

Пакрыты ржой, наскрозь з’едзены ржой. Праржавелы чайнік. Праржавелы дрот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

barbed [bɑ:bd] adj.

1. калю́чы, з зазу́брынамі;

barbed wire калю́чы дрот

2. калю́чы, з’е́длівы;

barbed words кпі́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

надагну́ць, ‑гну, ‑гнеш, ‑гне; ‑гнём, ‑гняце; зак., што.

Разм. Трошкі сагнуць. Надагнуць дрот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)