Hýmne f -, -n гімн

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

spiritual​1 [ˈspɪrɪtʃuəl] n. рэлігі́йная пе́сня не́граў, духо́ўны гімн; негрыця́нскі спіры́чуал

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Międzynarodówka

ж. Інтэрнацыянал (гімн)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

hymn, ~u

м. гімн;

hymn państwowy — дзяржаўны гімн;

hymn na cześć kogo/czego — гімн у гонар каго/чаго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Nationálhymne f -, -n нацыяна́льны гімн

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

нацыяна́льны, -ая, -ае.

1. Які мае адносіны да нацыі, нацыянальнасці, звязаны з іх грамадскім жыццём.

Нацыянальнае пытанне.

Н. рух.

2. Які ўласцівы дадзенай нацыі, выражае яе характар.

Нацыянальная культура.

Н. тэатр.

Н. касцюм.

3. Які належыць дадзенай краіне; дзяржаўны.

Н. гімн.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

hymn

[hɪm]

1.

n.

1) царко́ўны гімн

2) гімн -у m. (нацыяна́льны)

2.

v.t.

пяя́ць гі́мны, услаўля́ць, усхваля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ном, ‑а, м.

1. Грэчаская назва акругі ў Старажытным Егіпце.

2. У старажытных грэкаў і ўсходніх народнасцей — песня, гімн.

[Грэч. monos — закон, звычай, песня.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пеа́н, ‑а, м.

1. У старажытнай Грэцыі — гімн богу або з выпадку вайны.

2. Тое, што і пеон ​1.

[Грэч. paián і paión.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

carol​1 [ˈkærəl] n.

1. вясёлая каля́дная пе́сня

2. свято́чны гімн;

Christmas carols каля́дкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)