Вірадаваць ’перабіраць, грэбаваць, капрызіць’ (КТС). Этымалагічна адносіцца да верадзіць (гл.). Гл. таксама віры́дуваць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мі́нджа ’маўклівы чалавек’ (шчуч., Сцяшк. Сл.). Балтызм. Параўн. літ. mìndžoti ’ненавідзець, пагарджаць, грэбаваць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
postponować
незак. kogo грэбаваць кім
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
негліжы́раваць
(фр. negliger, ад лац. negligare = зневажаць)
грэбаваць чым-н., адносіцца да чаго-н. нядбайна, без увагі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
spurn [spɜ:n] v. пага́рдліва адхіля́ць (што-н./каго-н.), пагарджа́ць, грэ́баваць;
a spurned lover непрызна́ны каха́нак
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
scorn
[skɔrn]
1.
v.t.
пагарджа́ць, грэ́баваць
to scorn lying — не апуска́цца да маны́, грэ́баваць мано́ю
2.
n.
1) пага́рда f.
2) прадме́т пага́рды
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
detest
[dɪˈtest]
v.t.
ненаві́дзець, чуць агі́ду да каго́; га́дзіцца; грэ́баваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
◎ Ко́бзаць ’пэцкаць’ (Жыв. сл.). Параўн. укр. кобзати ’рыць, варушыць’, якое ЕСУМ, 2, 476 звязвае з рус. кобзать ’грэбаваць’. Унутраная форма няясная.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
veráchten vt пагарджа́ць, грэ́баваць (небяспекай, парадай і г.д.), не бая́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Манкі́раваць ’грэбаваць, нядбайна адносіцца да чаго-небудзь’ (ТСБМ), ’хлусіць, падманваць, фальшывіць’ (Нас.; іўеў., Сл. ПЗБ). З рус. манки́ровать ’адсутнічаць, ухіляцца’, якое з франц. manquer ’не хапаць’ < італ. mancare > лац. mancus ’пакалечаны’ (Фасмер, 2, 570).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)