parse​2 [pɑ:z] v. ling. рабі́ць граматы́чны разбо́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

grammatikálisch, grammátisch a граматы́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

мно́жны, -ая, -ае.

Які складаецца з вялікай колькасці чаго-н., праяўляецца ў мностве форм, відаў.

Множная этымалогія.

○

Множны лік — граматычны разрад, які паказвае, што гаворка ідзе пра многія прадметы, асобы.

|| наз. мно́жнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

grammatical

[grəˈmætɪkəl]

adj.

граматы́чны

grammatical mistake — граматы́чная памы́лка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tense​1 [tens] n. ling. час (граматычны);

the present tense цяпе́рашні час

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

grammatical [grəˈmætɪkl] adj. граматы́чны;

grammatical rules граматы́чныя пра́вілы;

a grammatical sentence граматы́чна пра́вільны сказ

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gender [ˈdʒendə] n.

1. ling. род;

masculine/feminine/neuter/grammatical gender мужчы́нскі/жано́чы/нія́кі/граматы́чны род

2. пол, ге́ндар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

structure [ˈstrʌktʃə] n.

1. будо́ва, структу́ра;

gram matical structure of a language граматы́чны лад мо́вы

2. пабудо́ва, буды́нак;

a stately structure ве́лічны буды́нак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Лінь ’вельмі моцны тонкі канат’ (ТСБМ). Запазычана з рус. линь, якое з гал. lijn ’тонкая вяроўка’ (Слаўскі, 2, 498–499). Пры наяўнасці гэтага слова або рус. слова канат, граматычны род якога — мужчынскі, бел. лі́ня (гл. ліна) змянілася ў лінь ’вяроўка, пры дапамозе якой цягалі вуллі на дрэвы’ (ганц., Сл. паўн.-зах.), ’канат на пароме’ (Яруш.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

АБХА́ЗСКАЯ МО́ВА,

адна з іберыйска-каўказскіх моў (абхаза-адыгская група). Пашырана пераважна ў Абхазіі і некаторых краінах Бл. Усходу. Мае 2 дыялекты: абжуйскі (аснова літ. мовы) і бзыбскі, блізкія да абазінскай мовы.

Фанетыка багатая сістэмай зычных (58) пры наяўнасці 2 галосных фанем («а», «ы»). Націск інтэнсіўны, нефіксаваны. Граматычны лад аглюцінатыўна-сінтэтычны. У марфалогіі няма сістэмы скланення; структура дзеяслова вызначаецца мноствам грамат. катэгорый. Пісьменства створана ў 1862 на рус., у 1928 на лац. аснове, у 1938 пераведзена на груз., з 1954 — на рус. графіку.

Літ.:

Ломтатидзе К.В. Абхазский язык // Языки народов СССР. М., 1967. Т. 4.

т. 1, с. 52

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)