parse​2 [pɑ:z] v. ling. рабі́ць граматы́чны разбо́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

grammatikálisch, grammátisch a граматы́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

мно́жны, -ая, -ае.

Які складаецца з вялікай колькасці чаго-н., праяўляецца ў мностве форм, відаў.

Множная этымалогія.

○

Множны лік — граматычны разрад, які паказвае, што гаворка ідзе пра многія прадметы, асобы.

|| наз. мно́жнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

grammatical

[grəˈmætɪkəl]

adj.

граматы́чны

grammatical mistake — граматы́чная памы́лка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tense​1 [tens] n. ling. час (граматычны);

the present tense цяпе́рашні час

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

grammatical [grəˈmætɪkl] adj. граматы́чны;

grammatical rules граматы́чныя пра́вілы;

a grammatical sentence граматы́чна пра́вільны сказ

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gender [ˈdʒendə] n.

1. ling. род;

masculine/feminine/neuter/grammatical gender мужчы́нскі/жано́чы/нія́кі/граматы́чны род

2. пол, ге́ндар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

structure [ˈstrʌktʃə] n.

1. будо́ва, структу́ра;

gram matical structure of a language граматы́чны лад мо́вы

2. пабудо́ва, буды́нак;

a stately structure ве́лічны буды́нак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АБХА́ЗСКАЯ МО́ВА,

адна з іберыйска-каўказскіх моў (абхаза-адыгская група). Пашырана пераважна ў Абхазіі і некаторых краінах Бл. Усходу. Мае 2 дыялекты: абжуйскі (аснова літ. мовы) і бзыбскі, блізкія да абазінскай мовы.

Фанетыка багатая сістэмай зычных (58) пры наяўнасці 2 галосных фанем («а», «ы»). Націск інтэнсіўны, нефіксаваны. Граматычны лад аглюцінатыўна-сінтэтычны. У марфалогіі няма сістэмы скланення; структура дзеяслова вызначаецца мноствам грамат. катэгорый. Пісьменства створана ў 1862 на рус., у 1928 на лац. аснове, у 1938 пераведзена на груз., з 1954 — на рус. графіку.

Літ.:

Ломтатидзе К.В. Абхазский язык // Языки народов СССР. М., 1967. Т. 4.

т. 1, с. 52

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АЎСТРАЛІ́ЙСКІЯ МО́ВЫ,

сям’я моў, на якіх гаворыць карэннае насельніцтва Аўстраліі (акрамя папуаскай мовы мірыям і тасманскіх моў). Агульная колькасць моў ад 200 да 600 (у сувязі з істотнымі адрозненнямі паміж дыялектамі), значная частка знікла або знікае. Аўстралійскія мовы ўключаюць 12 асобных моў і 16 сем’яў (найбольш моў у сям’і паманюнга — каля 180).

Фанетычная сістэма большасці аўстралійскіх моў мае тры галосныя (i, a, u), сярод зычных няма свісцячых і шыпячых, не адрозніваюцца глухія і звонкія. Націск, як правіла, на першым складзе. Граматычны лад усіх аўстралійскіх моў аглюцінатыўны. Парадак слоў у сказе — свабодны. Усе аўстралійскія мовы — бяспісьменныя.

т. 2, с. 91

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)