натуралізава́цца, ‑зуюся, ‑зуешся, ‑зуецца; зак. і незак.

Прыняць (прынімаць) грамадзянства або падданства чужой краіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

nationality [ˌnæʃəˈnæləti] n.

1. грамадзя́нства, падда́нства;

be of British nationality быць грамадзя́нінам Вялікабрыта́ніі;

dual natio nality падво́йнае грамадзя́нства

2. нацыяна́льнасць, наро́днасць;

the nationalities of the North наро́днасці По́ўначы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

citizenship [ˈsɪtɪzənʃɪp] n.

1. грамадзя́нства, падда́нства

2. абавя́зкі, правы́ і прывіле́і грамадзя́ніна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dual [ˈdju:əl] adj. двайны́; дваі́сты;

She has dual nationality. Яна мае двайное грамадзянства.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

апта́цыя, ‑і, ж.

Спец. Выбар грамадзянства, які звычайна дазваляецца зрабіць насельніцтву тэрыторыі, што перайшла ад адной дзяржавы да другой.

[Лац. optatio — жаданне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэнатуралізава́цца, ‑зуюся, ‑зуешся, ‑зуецца; зак. і незак.

1. Аднавіцца (аднаўляцца) у правах грамадзянства.

2. толькі незак. Зал. да рэнатуралізаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экспатрыя́цыя, ‑і, ж.

Дабравольнае ці прымусовае высяленне каго‑н. за межы радзімы, якое звязана звычайна з пазбаўленнем праў грамадзянства.

[Ад лац. ex — з і patria — радзіма.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

stáatenlos a які́ не ма́е грамадзя́нства, асо́ба без грамадзя́нства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stáatsbürgerschaft f - грамадзя́нства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stateless

[ˈsteɪtləs]

adj.

без грамадзя́нства, беспадда́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)