КЕ́ЛЬВІН,
адзінка тэрмадынамічнай т-ры, роўная 1/273,16 часткі тэрмадынамічнай т-ры трайнога пункта вады; адна з
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КЕ́ЛЬВІН,
адзінка тэрмадынамічнай т-ры, роўная 1/273,16 часткі тэрмадынамічнай т-ры трайнога пункта вады; адна з
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Bréitengrad
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Längengrad
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вуглавы́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае форму вугла, сагнуты пад вуглом.
2. Які стаіць на вуглу, на перакрыжаванні вуліц.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МІНУ́ТА (ад
1) М., або
2) Пазасістэмная адзінка плоскага вугла, роўная 1/60 градуса (вуглавога) або 2,909 10−4 радыян (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
шырата́
ро́знасць шыро́т Bréitendifferenz
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
st.
1. = stacja — станцыя; ст.;
2. = starszy — старшы; ст.;
3. = stopień —
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
мацу́нак, ‑нку,
1. Уласцівасць моцнага; моц, трываласць.
2. Тое, чым можна падмацавацца, чаго можна пад’есці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВУ́ГАЛ
геаметрычная фігура, утвораная двума прамянямі (старанамі вугла), якія выходзяць з аднаго пункта (вяршыні вугла). Кожны вугал з вяршыняй у цэнтры некаторай акружнасці (цэнтральны вугал) вызначае на акружнасці дугу, абмежаваную пунктамі перасячэння акружнасці са старанамі вугла, што дае магчымасць вымяраць вугал адпаведнымі ім дугамі. Адзінка вымярэння вугла —
Вугал можна разглядаць і як фігуру, атрыманую вярчэннем фіксаванага праменя вакол пункта, з якога прамень выходзіць, да зададзенага становішча. У залежнасці ад напрамку вярчэння адрозніваюць дадатныя і адмоўныя вуглы. Пад вуглом паміж дзвюма крывымі, што перасякаюцца ў адным пункце, разумеюць вугал паміж датычнымі да крывых у гэтым пункце.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАЗАСІСТЭ́МНЫЯ АДЗІ́НКІ,
адзінкі фізічных велічынь, што не ўваходзяць ні ў адну з сістэм адзінак. Уводзіліся для асобных галін вымярэнняў, выбіраліся незалежна (без сувязі з
Да П.а. належаць адносныя і лагарыфмічныя адзінкі (
Літ.:
Сена Л.А. Единицы физических величин и их размерности. 3 изд.
Деньгуб В.М., Смирнов В.Г. Единицы величин: Словарь-справ.
А.І.Болсун.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)