гафрыро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. гафрыраваць.

2. Рад паралельных хвалепадобных складак на чым‑н. Аздобіць плацце гафрыроўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; незак., што.

Уст.

1. Рабіць на чым‑н. зарубкі, ставіць меткі; значыць. Карбаваць бярвенне.

2. Рабіць складкі, гафрыраваць. Карбаваць паперу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

crimp

[krɪmp]

1.

v.t.

гафры́раваць; завіва́ць (валасы́)

2.

adj.

хва́лісты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

карбава́ць

(польск. karbować, ад с.-в.-ням. kërbe = зарубка)

1) рабіць на чым-н. зарубкі (напр. к. бярвенні);

2) рабіць складкі, гафрыраваць (напр. к. паперу).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

corrugate

1. [ˈkɔrəgeɪt]

v.

змо́ршчваць (-ца), змо́ршчыць (-ца); гафры́раваць, фалдава́ць (-ца)

2. [ˈkɔrəgət]

adj.

змо́ршчаны, гафры́раваны, пафалдава́ны; ры́флены

corrugated iron — ры́фленае жале́за

corrugated paper — ры́фленая папе́ра, ры́флены кардо́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)