гвалт разг. гвалт, род. гва́лту м.; крык, род. кры́ку м.; шум, род. шу́му м., гармі́дар, -ру м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

содо́м разг. гармі́дар, -ру м., вэ́рхал, -лу м.; садо́м, -му м.;

◊

содо́м и гомо́рра садо́м і гамо́ра.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hoopla [ˈhu:plɑ:] n.

1. infml шумі́ха; мітусня́; тарара́м, вэ́рхал, гармі́дар;

a great hoopla of propaganda крыклі́вая прапаганды́сцкая кампа́нія

2. ко́льцы (гульня – накідванне кольцаў на прадметы, якія разыгрываюцца)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pandemonium

[,pændəˈmoʊniəm]

n.

1) сядзі́ба ўсіх чарце́й, пе́кла n

2) ме́сца непара́дку або́ беззако́ннасьці

3) сумятня́ f., бязла́дзьдзе n., гармі́дар, вэ́рхал -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Бэ́збаш ’вэрхал, гармідар’ (палес., КЭС). Ст.-укр. безбашный, безбаш (з XVII ст., Цімчанка), укр. бе́збеш ’без мэты, без парадку’. Здаецца, запазычанне з тур. мовы (магчыма, калька): да тур. baş ’галава’ (параўн. яшчэ başsiz ’безгаловы, безначальны, без кіраўніцтва, неабмеркаваны’). Гл. Краўчук, ЛБ, 8, 71–72 (там і прыклады з помнікаў).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

squall​1 [skwɔ:l] n.

1. шквал; пары́вісты ве́цер з дажджо́м і сне́гам;

a thick squall шквал з гра́дам і мо́крым сне́гам;

a white squall шквал без апа́дкаў

2. infml сва́рка, вэ́рхал, гармі́дар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

burdel, ~u

м. разм.

1. публічны дом; бардэль; дом распусты;

2. перан. бардак; гармідар; беспадарак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

куламе́са ж. разм.

1. (бруд, змяшаны са снегам) Matsch m -es, Schnéematsch m;

2. (вэрхал, гармідар) Durcheinánder n -s, -, Cháos [´kɑ:ɔs] n, -s, Wírrwarr m -s, Únordnung f -, -en, Tohuwabóhu n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

babiloński

babilońsk|i

вавілонскі;

~ie wiszące ogrody — вавілонскія вісячыя сады;

wieża ~a — вавілонская вежа; перан. вавілонскае стоўпатварэнне; гармідар, неразбярыха

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Трэ́тар ‘трэск’, ‘рэха’: як даў, аж трэтар пайшоў (Касп.; полац., Волк.; в.-дзв., Шатал.), ‘водгалас, водгук, розгалас’ (Вушац. сл.; полац., Нар. лекс.), ‘шум, гвалт, піск’ (рас., Шатал.). Ca ст.-польск. treta, treter ‘шум, шуміха, гармідар, замяшанне, блытаніна, разброд’ (XVI ст.), якое разглядаецца як метафарычнае да першаснага treta ‘рынак, рыначная плошча’, што да ням. tret ‘тс’ (Вінцэнц). Няпэўна. Відаць, не звязанае са ст.-слав. тръторъ (трътъръ), што перадавала грэч. ταρταρος ‘апраметная, пекла’ (СССл.), аднак, паводле Рачавай (Slavia, 79, 1, 106), роднаснае ц.-слав. трътрати ‘выдаваць гук’, балг. търторя ‘балбатаць, мармытаць’, славен. triráti ‘тс’ і іншым гукапераймальным дзеясловам.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)