выставля́ть несов.

1. выстаўля́ць;

2. (высовывать) высо́ўваць;

3. (показывать) выстаўля́ць; пака́зваць;

4. (прогонять) выганя́ць;

5. (вынимать) выма́ць;

6. (предлагать для решения, обсуждения и пр.) вылуча́ць, выстаўля́ць, высо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вы́тычка 2 ’выскачка’ (Нас., Гарэц.). Утварэнне ад залежнага дзеепрыметніка дзеяслова вытыкаць ’высоўваць’ (гл. тыкаць) з суф. ‑к‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сулупо́н ’гаварун’ (Мат. Маг.), сулупну́ць ’сказаць недарэчнасць’ (карм., Мат. Гом.). Да салупаць (гл.) з семантычным развіццём ’высоўваць язык’ — ’гаварыць, балбатаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

высо́ўванне ср.

1. выдвига́ние;

2. высо́вывание, выставле́ние;

3. перен. выдвиже́ние;

1-3 см. высо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

heráusschieben* vt

1) выця́гваць, высо́ўваць

2) адклада́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

heráusrücken vt выця́гваць, высо́ўваць;

mit der Spráche ~ гавары́ць адкры́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

высо́ўвацца несов.

1. выдвига́ться;

2. высо́вываться, выставля́ться;

1, 2 см. вы́сунуцца;

3. страд. выдвига́ться; высо́вываться; выставля́ться; см. высо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wysuwać

незак.

1. высоўваць, выстаўляць;

2. перан. вылучаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

telescope​2 [ˈtelɪskəʊp] v.

1. скарача́ць;

telescope a four-year course into three years прайсці́ чатырохгадо́вы курс за тры гады́

2. высо́ўваць, рассо́ўваць; склада́ць, скла́дваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wystawiać

незак.

1. выстаўляць; высоўваць;

2. выстаўляць; паказваць, экспанаваць;

3. ставіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)