спяша́цца несов.

1. спеши́ть, торопи́ться;

с. на цягні́к — спеши́ть (торопи́ться) на по́езд;

яна́ не ~ша́лася ўвахо́дзіць у дом — она́ не спеши́ла (не торопи́лась) входи́ть в дом;

2. (о часах) спеши́ть; уходи́ть вперёд;

гадзі́ннік ~ша́ецца — часы́ спеша́т (ухо́дят вперёд)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

звярта́цца несов.

1. (да каго, чаго з чым) обраща́ться (к кому, чему с чем); (представлять для решения) входи́ть (с чем);

2. (да чаго) прибега́ть (к чему); обраща́ться (к чему);

1, 2 см. звярну́цца 3, 4;

3. страд. остана́вливаться; устремля́ться; см. звярта́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уця́гвацца несов.

1. вдева́ться;

2. (принимать участие в чём-л.) втя́гиваться;

3. (привыкать) втя́гиваться;

4. (у што) пристраща́ться (к чему);

5. (с трудом входить, въезжать) вта́скиваться;

1-5 см. уцягну́цца;

6. страд. втя́гиваться; вта́скиваться; вовлека́ться; вдева́ться; впи́тываться, вса́сываться; см. уця́гваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уме́швацца I несов., страд. выме́шиваться; проме́шиваться; вме́шиваться; см. уме́шваць I

уме́швацца II несов.

1. (проникать куда-л., смешиваться с чем-л.) вме́шиваться;

2. (входить, вникать в чьи-л. дела) вме́шиваться, впу́тываться;

1, 2 см. умяша́цца;

3. страд. вме́шиваться, впу́тываться; см. уме́шваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

убіва́цца несов.

1. (с трудом входить, проникать куда-л.) забира́ться; забива́ться;

2. (втыкаться) вонза́ться;

3. (о земле, дороге и т.п.) утрамбо́вываться, ука́тываться; ута́птываться;

4. разг. (в голову) втемя́шиваться;

5. разг. (проникать куда-л.) втира́ться, втёсываться;

1-6 см. убі́цца;

6. страд. вбива́ться, вкола́чиваться, вонза́ться; утрамбо́вываться, ука́тываться; ута́птываться; вда́лбливаться; убива́ться; тра́титься; см. убіва́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

убіра́цца несов.

1. (принимать нарядный вид) украша́ться, убира́ться; (нарядно одеваться) наряжа́ться, разряжа́ться, выряжа́ться;

2. (поглощаться) впи́тываться, вбира́ться;

3. страд. убира́ться; украша́ться; наряжа́ться, разряжа́ться, выряжа́ться; впи́тываться, вбира́ться, впива́ться; заправля́ться; см. убіра́ць;

у. ў сі́лувходи́ть в си́лу;

у. ў то́гу — ряди́ться в то́гу;

не поп — не ўбіра́йся ў ры́зыпосл. не поп — не наряжа́йся в ри́зы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дакла́д I м.

1. в разн. знач. докла́д;

д. аб пахо́джанні чалаве́ка — докла́д о происхожде́нии челове́ка;

справазда́чны д. — отчётный докла́д;

ён у дырэ́ктара з ~дам — он у дире́ктора с докла́дом;

без ~да не ўвахо́дзіць — без докла́да не входи́ть;

2. офиц. (письменное заявление) представле́ние ср.; докла́д;

д. аб пераво́дзе на но́вую паса́ду — представле́ние о перево́де на но́вую до́лжность

дакла́д II м., порт., сапож. прикла́д

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

употребле́ние ср.

1. (действие) скарыста́нне, -ння ср., выкарыста́нне, -ння ср.; неоконч. карыста́нне, -ння ср., скарысто́ўванне, -ння ср., выкарысто́ўванне, -ння ср.; ужыва́нне, -ння ср.; тра́чанне, -ння ср.;

спо́соб употребле́ния спо́саб ужыва́ння (карыста́ння);

лека́рство для вну́треннего употребления ляка́рства для ўну́транага ўжыва́ння;

непра́вильное употребле́ние няпра́вільнае выкарыста́нне (ужыва́нне);

2. (состояние) ужы́так, -тку м., ужыва́нне, -ння ср.;

в большо́м употребле́нии у шыро́кім ужы́тку (шыро́ка ўжыва́ецца);

вводи́ть (входи́ть) в употребле́ние уво́дзіць (увахо́дзіць) ва ўжы́так;

выходи́ть из употребле́ния выхо́дзіць з ужы́тку (з ужыва́ння);

сде́лать хоро́шее употребле́ние из чего́-л. до́бра вы́карыстаць што-не́будзь;

вы́шедший из употребле́ния неўжыва́льны, які́ пераста́ў ужыва́цца (выкарысто́ўвацца);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)