Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wapnisty
вапнавы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
траверці́н, ‑у, м.
Вапнавы туф, які адкладваецца мінеральнымі крыніцамі (выкарыстоўваецца як будаўнічы матэрыял).
[Іт. travertino.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
calcareous
[kælˈkeriəs]
adj.
1) ва́пнавы
2) ка́льцыевы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кальцы́т, ‑у, ДМ ‑цыце, м.
Мінерал, састаўная частка вапняку, мармуру і інш.; вапнавы шпат.
[Ад лац. calx, calcis — вапна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Kálkmörtelm -s, - ва́пнавы раство́р
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адзо́л, ‑у, м.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. адзаліць.
2.Вапнавы раствор, які прымяняецца пры апрацоўцы шкур.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ігласку́рыя, ‑ых.
Тып марскіх беспазваночных жывёл, якія маюць вапнавы ўнутраны шкілет і шыны або іголкі на паверхні цела (напрыклад, марскія зоркі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
туф, ‑у, м.
Порыстая горная парода вулканічнага або асадкавага паходжання, якая выкарыстоўваецца як будаўнічы матэрыял. Вапнавы туф. □ У аддзелцы калон упершыню выкарыстаны .. туф, дэкаратыўная кераміка, чаканка.«ЛіМ».
[Ад лац. tofus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВА́ПНАВЫЯ ЎГНАЕ́ННІ,
угнаенні, асн. кампанент якіх вапна. У якасці вапнавых угнаенняў выкарыстоўваюць цвёрдыя і мяккія прыродныя вапнавыя пароды, прадукты іх перапрацоўкі і прамысл. адходы, што маюць вапну. Цвёрдыя пароды (вапняк, мел і інш.) перад унясеннем у глебу здрабняюцца ці абпальваюцца, мяккія пароды (напр., туфы) не патрабуюць драбнення, яны больш эфектыўныя і дзейнічаюць хутчэй за цвёрдыя. Гал. з вапнавых угнаенняў: вапнавая мука (вапняк), даламітавая мука (даламіт), вапнавы туф, мергель, гашаная вапна, вапнавы торф ці тарфатуф. Найб. эфектыўныя прамысл. адходы: мартэнаўскія, доменныя, электраплавільныя шлакі; дэфекат (адходы цукр. вытв-сці); сланцавы, каменнавугальны, тарфяны попел. Выкарыстоўваюць для паніжэння кіслотнасці глеб (гл.Вапнаванне глебы).