Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
злачы́нны, ‑ая, ‑ае.
Які зрабіў злачынства, парушыў закон. Злачынная банда.// Які заключае ў сабе злачынства. Злачынная палітыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арда́, -ы́, ДМ -дзе́, мн.о́рды, орд і о́рдаў, ж.
1.гіст. Назва дзяржаўнага аб’яднання ў старажытных цюркскіх вандроўных народаў.
Залатая а.
2.перан. Варожае войска; натоўп, банда, зграя.
Фашысцкія орды.
|| прым.арды́нскі, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
gang[gæŋ]n.
1. ша́йка, ба́нда
2. брыга́да (рабочых)
3. кампа́нія (асабліва маладых людзей)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
клі́ка, ‑і, ДМ кліцы, ж.
Група людзей, якія імкнуцца любымі сродкамі дасягнуць якіх‑н. карыслівых мэт; банда, шайка. Рэакцыйная кліна. Фашысцкая кліка.
[Ад фр. clique — шайка, банда.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МІЖАСТРАЎНО́Е МО́РА,
мора, размешчанае сярод астравоў, парогі і мелкаводдзі паміж якімі перашкаджаюць свабоднаму водаабмену з адкрытай часткай акіяна. Звычайна мелкаводныя. Амаль усе знаходзяцца сярод астравоў Малайскага архіпелага (найб. з іх Яванскае, Банда, Сулавесі).