отделя́ть несов.

1. в разн. знач. аддзяля́ць;

2. (выделять) выдзяля́ць, вылуча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

detach [dɪˈtætʃ] v. аддзяля́ць; раз’ядно́ўваць;

detach oneself from reality адысці́ ад рэчаі́снасці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

isolate [ˈaɪsəleɪt] v.

1. ізалява́ць

2. аддзяля́ць, адасабля́ць; раз’ядно́ўваць

3. chem. вылуча́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

curtain off

аддзяля́ць засло́най

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

separíeren vt аддзяля́ць, сепары́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

odgraniczać

незак. размяжоўваць; адмяжоўваць, аддзяляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odłączać

незак. аддзяляць; адлучаць, раз’ядноўваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

isolate

[ˈaɪsəleɪt]

v.t.

1) аддзяля́ць, адасабля́ць, ізалява́ць

2) Chem. аддзяля́ць, выдзяля́ць (з су́месі)

3) Electr. ізалява́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сегрэгава́ць

(лац. segregare = аддзяляць)

дзяліць што-н. на групы, катэгорыі, гатункі; класіфікаваць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

капелі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Спец. Аддзяліць (аддзяляць) золата і серабро ад прымесі акісляемых металаў шляхам прагравання са свінцом у капелі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)