Мір м. Mir n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

барацьбі́т, -а́, М -біце́, мн. -ы́, -о́ў, м.

Удзельнік барацьбы, змагар за ўсталяванне і распаўсюджванне новага, перадавога.

Барацьбіты за мір.

Барацьбіты падполля.

|| ж. барацьбі́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

RIP

[,ɑ:raɪˈpi:]

(Rest in Peace)

мір пра́ху твайму́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Partikulárfrieden m -s сепара́тны мір

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sónderfrieden m -s сепара́тны мір

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mir

м. г.п. Мір

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

общедемократи́ческий агульнадэмакраты́чны;

общедемократи́ческое движе́ние за мир агульнадэмакраты́чны рух за мір.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неутоми́мый нясто́мны;

неутоми́мые борцы́ за мир нясто́мныя барацьбіты́ за мір.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мір¹, -у, м.

1. Адсутнасць варожасці, вайны; згода.

Барацьба народаў за м.

Жыць у міры.

У сям’і м.

2. Пагадненне ваюючых бакоў аб канчатковым спыненні ваенных дзеянняў.

Падпісаць м.

|| прым. мі́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Fríede m -ns, -n, Fríeden m -s, -

1) мір; зго́да

2) спако́й;

lass mich in ~n! адчапі́ся ад мяне́!;

den ~ hálten* захо́ўваць мір;

den ~ schlíeßen* заключы́ць мір;

er rúhe in ~! мір пра́ху яго́!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)