Verbum

выкарчо́ўваць

1. áusroden vt;

2. перан. áusmerzen vt, áusrotten vt

вы́нырнуць áuftauchen vi (s); an der Óberfläche erschéinen* (тс. перан.)

вы́скаліцца

1. die Zähne flétschen;

2. перан. (засмяяцца) grínsen vi

гну́ткі (тс. перан.) bíegsam, schmíegsam; gelénk(ig); geschméidig (пра цела)

ператасава́ць

1. карт. míschen vt;

2. перан. разм. durcheinánder bríngen*

пішча́ць píepsen vi, quíeken vi; перан. mit hóher [dünner] Stímme spréchen*

пладзі́цца біял., тс. перан. sich verméhren; sich fórtpflanzen (пра расліны)

по́дкуп м. юрыд., тс. перан. Bestéchung f -, -en; Korruptión f -

пракажо́ны м. мед., тс. перан. Áussätzige (sub) m -n, -n

прамаліне́йны разм.

1. gerádlinig, geráde;

2. перан. geráde; áufrichtig; óffen