else

[els]

1.

adj.

1) і́ншы, ро́зны

somebody else — не́хта і́ншы

no one else — больш ніко́га

2) яшчэ́

Do you expect anyone else? — Ці вы яшчэ́ каго́ чака́еце?

What else could I say? — Што яшчэ́ я мог сказа́ць?

2.

adv.

іна́кш

How else? — Як жа іна́кш?

Hurry, else you will be late — Сьпяша́йцеся, іна́кш спо́зьніцеся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sale

[seɪl]

n.

1)

а) про́даж -у m.

flowers on sale — кве́ткі на про́даж

б) ко́лькасьць прада́дзенага тава́ру

Today’s sales were larger than yesterday — Сёньня тава́ру прада́дзена больш, як учо́ра

2) збыт, по́пыт -у m.; ры́нак збы́ту

3) распро́даж

a sale on suits — распро́даж гарніту́раў (са зьні́жкамі)

4) про́даж з аўкцыёну

- for sale

- on sale

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sow

I [soʊ]

v.t. sowed, sown or sowed, sowing

1) се́яць, засе́йваць

He sows more wheat than oats — Ён се́е пшані́цы больш, чым аўса́

The farmer sowed the field with oats — Фа́рмэр засе́яў по́ле аўсо́м

2) се́яць, расьсява́ць, раскіда́ць; пашыра́ць

to sow (the seeds of) dissention — се́яць нязго́ду

II [saʊ]

n.

сьвіньня́, сьвінама́тка f., паро́сная сьвіньня́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падыма́нне н.

1. (чаго-н. з зямлі і г. д.) ufheben n -s;

2. (магчымасць утрымаць што-н. цяжкае, аддзяліўшы ад зямлі) Hben n -s, Hbung f -;

3. (перамяшчэнне знізу ўверх) Hchheben n -s;

падыма́нне дзіця́ці das Hchheben des Kndes;

4. (перавод у вертыкальнае становішча) Hbung f;

падыма́нне на́крыўкі die Hbung des Dckels;

5. (прыманне больш высокага становішча) Erhbung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

далёка прысл.

1. (пра адлегласць) fern, weit;

2. (пра час) fern;

далёкая бу́дучыня frne Zkunft;

3. перан. (мала вядомы) fremd;

далёка за (многа больш, чым) lnge Zeit nach; weit über;

яму́ далёка за со́рак er ist weit über verzig (Jhre alt);

далёка не bei witem nicht;

ён далёка не баязлі́вец er ist bei witem kein Figling;

далёка пайсці́ es weit brngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Верабе́й ’верабей’ (Нас., Шат., Касп., Бяльк.). Ст.-рус. веребии. Лічыцца прасл. дыял. формай (*verbьjь), якая чаргуецца з больш пашыраным *vorbьjь ’тс’ (рус. воробе́й, укр. воробе́ць, горобе́ць, польск. wróbel, чэш. vrabec, балг. врабе́ц, серб. вра́бац і г. д.). Корань *virb‑, які мае адпаведнасці ў і.-е. мовах. Падрабязна гл. Шмідт, KZ, 22, 317; Фасмер, 1, 352; Праабражэнскі, 1, 96; Шанскі, 1, В, 164; спецыяльна аб форме *verbьjь гл. Траўтман, 342; Трубачоў, Слав. языкозн., 5, 177.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лошадзь ’конь’ (зэльв., астрав., Сл. ПЗБ; Яруш.; Федар. 6) у песні: …запрагай кучар, лошадзі, гайда да ладыкі…) — запазычана з рус. лошадь, якое са ст.-булг. *лаша, *лоша і рус. суфікса ‑дь. Больш падрабязна гл. Філін, Происх., 561–562; Аткупшчыкоў, Из истории, 153–154, 161–162; Адзінцоў, Этимология–72, 114–128; Сярэбранікаў, Этимология–68, 210–211; Хабургаеў, УЗ МГПИ, 1967, 13, 293–309; Дзікенман (Das Pferd in russischen Nomina…, Heidelberg, 177, 158 S.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Льні́шча, льня́нішча, льня́нішчо, льля́нішча ’поле, на якім рос лён’ (ТСБМ, Сцяшк., Бяльк.; стаўбц., Жыв. сл., ст.-дар., Сл. ПЗБ), льні́ска, льні́ско ’льнянішча’ (івац., Жыв. сл.; ваўкав., пруж., беласт., Сл. ПЗБ), ’сцелішча’, ’сена з рэшткамі льну, скошанае на полі пасля ўборкі льну’ (ваўкав., карэліц.), віл., ігн., даўг. льня́ніско ’льнянішча’ (Сл. ПЗБ). Да прасл. lьn‑išče, больш позняе зах.-слав. і lьn‑isko ’тс’. Да лён (гл.). Аб суфіксе гл. Сцяцко (Афікс. наз., 159).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

На́тля ’перад сабой’ (гродз., Сцяшк. Сл.). Няясна. Карскі (1, 281) параўноўвае нейкае на тлѣ. (на тле) з датла (дотла) ’дашчэнту’, што адносяцца да тло ’глеба, аснова’ (прасл. *tblo), параўн. польск. na tle ’на падставе’, аднак семантыка разглядаемага слова не дазваляе звязаць яго з указаным прыназоўнікавым словазлучэннем. Больш верагодна сувязь з навотляац сябе’, што выводзіцца з навотліў (гл.), у гэтым выпадку адносіны названых слоў былі б падобны да польск. naścież і naoścież ’насцеж’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Маладча́к1 ’малачай-сонцагляд, Euphorbia helioscopia L.’ (Мат. Гом.), малатча́к ’тс’ (гом., Кіс.), малайчак ’тс’ (Мат. Гом.). З укр. мовы, параўн. молоча́к ’малачай востры, Euphorbia esula L.’ Паяўленне ‑д‑ або ‑й‑ перад ‑чак абумоўлена распадабненнем ‑чч‑ > ‑тч‑ > ‑дч‑ (пры ад’ідэацыі малады́, малайчы́на). Падвойнае ‑чч‑ з ‑чjак: украінскі гук [ч] больш мяккі, чым беларускі. Гл. таксама малачня́к, малачча́к.

*Маладча́к2, малатча́к, малача́к, малачча́й ’малако ў рыб’ (Мат. Гом.). Да малако. Аб узнікненні ‑дч‑ гл. папярэдняе слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)