знясла́віцца, ‑слаўлюся, ‑славішся, ‑славіцца; зак.

Зняславіць, зганьбіць сябе. Трэба старацца для .. [гасцей], не зняславіцца! Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засвяткава́цца, ‑куюся, ‑куешся, ‑куецца; зак.

Разм. Прасвяткаваць больш, чым трэба, загуляцца ў час свята.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакуме́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Кумекаць некаторы час; падумаць. Трэба сесці ды пакумекаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насвяткава́цца, ‑куюся, ‑куешся, ‑куецца; зак.

Уволю, многа пасвяткаваць. Насвяткаваліся, цяпер трэба за работу брацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перастудзі́ць, ‑студжу, ‑студзіш, ‑студзіць; зак., што.

Разм. Астудзіць больш, чым трэба; пераахаладзіць. Перастудзіць суп.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bráuchen

1. vt

1) ужыва́ць

2) мець патрэ́бу (у чым-н.);

ich bráuche мне трэ́ба, патрэ́бна

2. (zu + inf – з мадальным значэннем);

Sie ~ es bloß zu ságen Вам трэ́ба то́лькі сказа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пасі́ў, -сі́ву в разн. знач. пасси́в;

п. ба́нка — пасси́в ба́нка;

гэ́та трэ́ба запіса́ць яму́ ў п. — э́то ну́жно записа́ть ему́ в пасси́в

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праве́трыцца сов.

1. прям., перен. прове́триться;

пако́й ~рыўся — ко́мната прове́трилась;

галава́ балі́ць, трэ́ба п. — голова́ боли́т, на́до прове́триться;

2. прове́триться, просуши́ться, просо́хнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папаку́таваць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак.

Пакутаваць некаторы час. — Папакутаваў [палонны] небарака гадзінку-дзве і сканаў. М. Ткачоў. — Цяпер галоўнае нам з будоўляю канчаць трэба, — перадумаўшы, гаворыць чалавек. — Гады два пагаруем, папакутуем, а там жыць будзем як лепш не трэба. Скрыган.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парахава́цца, ‑рахуюся, ‑рахуешся, ‑рахуецца; зак.

Разм.

1. Зак. да рахавацца.

2. перан. Адпомсціць, адплаціць каму‑н. Самая справа, па якой скліканы гэты сход, усім вядома: трэба нешта зрабіць з панам Скірмунтам, трэба так ці іначай парахавацца з ім. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)