bruchen

1. vt

1) ужыва́ць

2) мець патрэ́бу (у чым-н.);

ich bruche мне трэ́ба, патрэ́бна

2. (zu + inf – з мадальным значэннем);

Sie ~ es bloß zu sgen Вам трэ́ба то́лькі сказа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)