Жанр джазавай музыкі, які адлюстроўвае лад і рытмы павольных лірычных песень амерыканскіх неграў, а таксама парны танец у рытме такой музыкі.
Іграць б.
Танцавальны б.
Музыка ў стылі б.
|| прым.блю́завы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кантрада́нс, ‑а, м.
Даўнейшы танец (род кадрылі), які выконваецца чатырма, шасцю або васьмю парамі, а таксама музыка да гэтага танца.
[Фр. contre-danse.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
матлёт, ‑а, М ‑лёце, м.
Даўні матроскі танец, які ў 20 ст. атрымаў пашырэнне ў якасці бальнага і эстраднага танца.
[Ад фр. matelot — матрос.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міньён1, ‑у, м.
Спец. Дробны друкарскі шрыфт, роўны 7 пунктам.
[Фр. mignonne, ад mignon — вельмі маленькі.]
міньён2, ‑а, м.
Бальны танец, падобны на вальс.
[Ад фр. mignonne — любая, мілая.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
навамо́дны, ‑ая, ‑ае.
1. Зроблены па новай модзе. Навамодны касцюм.
2. Які нядаўна зрабіўся модным, хадавым. Навамоднае слова. Навамодны танец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крыжачо́км.муз. (танец) Kréuztanz m -es, -tänze, Kryschatschóktanz m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ламба́дамуз. (танец) Lambáda f -, -s im -s, -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
лезгі́нкаIж. (к лезгі́н) лезги́нка
лезгі́нкаIIж. (танец) лезги́нка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
«МІКІ́ТА»,
бел.нар.танец. Муз. памер 2/4. Тэмп жвавы. Найб. тыповы варыянт танца апісаў Е.Раманаў: «Два хлопцы, узяўшыся за процілеглыя канцы палкі, пад музыку, у такт, то адну, то другую нагу спрытна перакідваюць над палкай, быццам бы пералазяць цераз яе. Гэты танец даволі ўтомны і патрабуе спрыту». У Брэсцкай вобл. танцор браў палку (ці качаргу) за адзін канец, а другі апускаў на падлогу і прыпяваючы скакаў цераз яе туды і назад, а потым выконваў вакол качаргі імправізаваны танец. Часам на падлогу клалі 3 палкі паралельна, часам 2 накрыж, і скакалі, танцавалі над імі, стараючыся не зачапіць іх. Выконваецца пад прыпеўкі. Пашыраны па ўсёй Беларусі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПА-ДЭ-ДЭ (франц. pas de deux літар.танец удваіх),
музычна-танцавальная форма пераважна ў класічным балеце. Першапачаткова — танец 2 выканаўцаў, які дэманстраваў іх майстэрства і грацыёзнасць. Класічная форма пачала складвацца ў эпоху рамантызму і была звязана з паяўленнем новых сцэн. герояў, абмалёўка вобразаў якіх патрабавала больш складанай тэхнікі. У 2-й пал. 19 ст. склалася канчатковая структура — выхад выканаўцаў (антрэ), адажыо (дуэтны танец у павольным тэмпе), варыяцыі (сола) танцоўшчыка і танцоўшчыцы, сумесная кода (заключная частка). Класічныя ўзоры па-дэ-дэ стварылі М.Петыпа («Лебядзінае возера» і «Спячая прыгажуня» П.Чайкоўскага), у сучасным балеце — В.Вайнонен («Полымя Парыжа» Б.Асаф’ева), І.В.Псота («Рамэо і Джульета» С.Пракоф’ева).