прагавары́ць, -ару́, -о́рыш, -о́рыць; -о́раны;
1. што і без
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прагавары́ць, -ару́, -о́рыш, -о́рыць; -о́раны;
1. што і без
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прагандлява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны;
1. што. Гандлюючы, панесці страты ў якім
2. чым і без
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пракуры́ць, -уру́, -ўрыш, -ўрыць; -ўраны;
1. Насыціць тытунёвым дымам.
2. Зрасходаваць на курэнне.
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЖЭНЕ́ЎСКАЯ КАНФЕРЭ́НЦЫЯ ПА РАЗЗБРАЕ́ННІ 1932—35,
міжнародная канферэнцыя аб скарачэнні і абмежаванні ўзбраення. Склікана 2.2.1932 па рашэнні Савета Лігі Нацый, удзельнічалі 63 краіны. Некаторыя краіны імкнуліся выкарыстаць канферэнцыю для аслаблення магчымых праціўнікаў і ўзмацнення сваёй
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПРАТЫ́СТЫ (ад
сукупнасць аднаклетачных ядзерных арганізмаў. Вывучае пратысталогія. Тэрмін увёў Э.Гекель (1866), які прапанаваў вылучаць П. ў асобнае царства, што ўключала таксама бактэрый. Некат. вучоныя лічаць, што да П. неабходна адносіць толькі жывёльныя аднаклетачныя арганізмы. Аднак на клетачным узроўні немагчыма
А.С.Шалапёнак.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Сце́рці ’зняць з паверхні, саскрабеш’, ’намуляць’, ’ператварыць у аднародную масу’, ’апрацаваць (лён)’, ’змарнаваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Schéidewand
1) перагаро́дка
2) перашко́да (
die ~ zíehen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Paralléle
zu éiner Líni¦e die ~ zíehen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
правучы́ць, -учу́, -ўчыш, -ўчыць; -ўчаны;
1. каго (што). Пакараць для постраху.
2. што.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
празвані́ць, -аню́, -о́ніш, -о́ніць;
1. Прагучаць (пра звон).
2. што і з
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)