kalka

ж.

1. калька;

2. капіравальная папера;

3. лінгв. калька

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

whatnot [ˈwɒtnɒt] n. infml уся́кая ўся́чына;

There is paper, pens, pencils and whatnot on the table. На стале папера, ручкі, алоўкі і ўсё іншае.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

глянцава́ны

1. прич. глянцо́ванный, лощённый;

2. прич. лощённый;

1, 2 см. глянцава́ць;

3. прил. лощёный;

~ная папе́ра — лощёная бума́га

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шурпа́ты

1. шерохова́тый; шерша́вый;

~тая падло́га — шерохова́тый пол;

~тая папе́ра — шерша́вая бума́га;

2. перен. шерохова́тый;

ш. стыль — шерохова́тый стиль

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кардо́н​1

(фр. carton, ад іт. cartone)

спецыяльная тоўстая цвёрдая папера (напр. паліграфічны к., абутковы к.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пакка́мера

(ням. Packkammer, ад packen = пакаваць + Kammer = пакой, кладоўка)

цэх папяровай фабрыкі, у якім сартуецца папера.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мя́гче сравнит. ст.

1. нареч. мякчэ́й;

мя́гче ступа́йте мякчэ́й ступа́йце;

2. прил. мякчэ́йшы;

э́та бума́га мя́гче гэ́та папе́ра мякчэ́йшая.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

філігра́нь, ‑і, ж.

1. Мастацкі ювелірны выраб з тонкага кручанага залатога, сярэбранага, меднага або іншага дроту, які мае выгляд карункаў.

2. Спец. Вадзяны знак на паперы. // Папера з такім знакам.

3. Накладныя металічныя ўпрыгожанні вокладак кніг.

[Фр. filigrane.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

parchment

[ˈpɑ:rtʃmənt]

n.

1) пэрга́мэнт -у m.

2) старажы́тны ру́капіс, пі́саны на пэрга́мэнце

3) абго́ртачная, пэрга́мэнтная папе́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пажо́ўклы, ‑ая, ‑ае.

Які зрабіўся жоўтым, набыў жоўтае адценне (звычайна ад часу, пры завяданні і пад.). Пажоўклая папера. Пажоўклая трава. □ З прыдарожных бяроз ціха асыпалася ў мурог пажоўклае лісце. Бажко. Бацька ляжаў схуднелы, з пажоўклым тварам. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)