◎ Некуца́вый ’неядомы (грыб)’ (Мат. Маг.), нікуцавый ’ніякі, дрэнны’ (слаўг., Яшкін, вусн. паведамл.). Відаць, ад куцаць ’доўга перажоўваць што-небудзь’ (Сл. ПЗБ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

зап’я́нствавацца, ‑ствуюся, ‑ствуешся, ‑ствуецца; зак.

Доўга п’янствуючы, забыцца пра час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набалбата́цца, ‑бачуся, ‑бочашся, ‑бочацца; зак.

Разм. Уволю нагаварыцца; доўга пабалбатаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

развішча́цца, ‑шчуся, ‑шчышся, ‑тачыцца; зак.

Пачаць доўга і моцна вішчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгру́кацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць моцна і доўга грукаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раззвані́цца, ‑званюся, ‑звонішся, ‑звоніцца.

Разм. Пачаць доўга і моцна званіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расцвы́ркацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Пачаць доўга, бесперастанку цвыркаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наля́пацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Уволю, доўга паляпаць, пастукаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наня́ньчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Разм. Многа, доўга паняньчыцца, паняньчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папакі́снуць, ‑не; зак.

Разм. Кіснуць доўга; сціснуць — пра ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)