спірыферы́ды
(н.-лац. spiriferida)
атрад вымерлых замковых брахіяподаў, якія жылі ў ардавіку — юры.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
страфамені́ды
(н.-лац. strophomenida)
атрад вымерлых замковых брахіяподаў, якія жылі ў ардовіку — трыясе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
стыгакары́ды
(н.-лац. stygocaridacea)
атрад вышэйшых ракападобных; жывуць у грунтовых водах Паўн. Амерыкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трахілі́ды
(н.-лац. trachylida)
атрад марскіх кішачнаполасцевых жывёл падкласа гідроідных; прадстаўлены толькі медузамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трэпастама́ты
(н.-лац. trepostomata)
атрад вымерлых галаротых імшанак, якія жылі ў ардовіку — трыясе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фенестры́ды
(н.-лац. fenestrida)
атрад вымерлых галаротых імшанак, якія жылі ў ардовіку — пермі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цыстапара́ты
(н.-лац. cystoporata)
атрад вымерлых галаротых імшанак, якія жылі ў ардовіку — пермі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цэрыянта́рыі
(н.-лац. ceriantharia)
атрад падкласа каралавых паліпаў; пашыраны пераважна ў трапічных морах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эазу́хіі
(н.-лац. eosuchia)
атрад паўзуноў падкласа лепідазаўраў, якія вымерлі ў пачатку трыясу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
верабі́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да вераб’я. Вераб’інае гняздо. Вераб’іная чарада.
2. у знач. наз. вераб’і́ныя, ‑ых. Атрад птушак, да якога адносяцца вераб’і, ластаўкі, дразды, пеначкі і пад.
•••
Вераб’іная ноч гл. ноч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)