другая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае паняццю «клеткі».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
-цэн
(гр. kainos = новы)
другая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае паняццю «новы».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
-цэноз
(гр. koinos = агульны)
другая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае паняццю «сукупнасць».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
шкафу́т
(гал. schavot)
частка верхняй палубы судна паміж фок-мачтай і грот-мачтай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
экспланта́т
(ад лац. explantare = выкараняць)
частка органа або тканкі, якая выкарыстоўваецца для эксплантацыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
энта-
(гр. entos = унутры)
першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «унутраны, унутры».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
энтама-
(гр. entomon = насякомае)
першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцце «насякомае».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
драбі́нкаж.
1. (найменшая частка) Körnchen n -s, - (чаго-н. von D ); ein bísschen; Kléinigkeit f -, -en; das kléinste Téilchen von etw. (D);
2. (шрот для стрэльбы) Schrótkorn n -(e)s, -körner
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
До́ля. Рус.до́ля, укр.до́ля, польск.dola, славац.doľa, балг.доля. Прасл.дыял.*dolʼa ’тс’. Звычайна звязваецца з і.-е.*del‑ ’аддзяляць і да т. п.’ (Слаўскі, 1, 154–155; Бернекер, 1, 209; Траўтман, 44) і параўноваецца з літ.dalìs ’частка, доля’, dalýti ’дзяліць’, усх.-літ.dalià ’частка’, ст.-інд.dalam ’частка, кавалак’ і г. д. Гл. яшчэ Фасмер, 1, 526. Мартынаў (Лекс. балтызмы, 26–27) лічыць, што доля (бел., укр. і польск. лексемы) — гэта рэзультат пранікнення літ. (усх.-балт.) dalià (г. зн. запазычанне). Паводле Мартынава, даказаць прасл. характар гэтай лексемы цяжка, тым больш што яна не этымалагізуецца на слав. глебе, а літ.dalìs, dalià суадносіцца з дзеясловам dalýti, dalinti.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
downtown
[,daʊnˈtaʊn]1.
n.
гандлёвая ча́стка ме́ста; ні́жні го́рад
2.
adv., adj.
у цэ́нтар, у цэ́нтры ме́ста; у гало́ўнай або́ гандлёвай ча́стцы ме́ста; у гало́ўную ча́стку ме́ста
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)