падгу́зак, ‑зка, м.
Разм. Невялікая пялёнка, якая складваецца трохвугольнікам і ўжываецца для закручвання ніжняй часткі тулава груднога дзіцяці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падраздзяля́цца, ‑яецца; незак.
1. Дзяліцца, распадацца на больш дробныя часткі. Рота падраздзяляецца на ўзводы.
2. Зал. да падраздзяляць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палаталіза́цыя, ‑і, ж.
Спец. Змякчэнне зычных гукаў шляхам дабавачнага пад’ёму сярэдняй часткі языка да паднябення. Палаталізацыя гука «л».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скід, ‑у, М ‑дзе, м.
У геалогіі — перамяшчэнне часткі горных парод па трэшчыне ў вертыкальным або нахільным кірунку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суднапад’ём, ‑у, м.
Пад’ём затанулых суднаў, а таксама суднаў, якія плаваюць, для агляду і рамонту іх падводнай часткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чляні́цца, членіцца; незак.
1. Дзяліцца, падзяляцца на часткі, расчляняцца. Вусікі пчалы членяцца на сегменты.
2. Зал. да чляніць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электралі́т, ‑у, М ‑ліце, м.
Хімічнае рэчыва, якое раскладаецца на састаўныя часткі пры праходжанні праз яго электрычнага току.
[Ад слова электра... і грэч. lytós — растваральны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электро́ліз, ‑у, м.
Спец. Хімічны працэс разлажэння рэчыва на састаўныя часткі пры праходжанні праз яго раствор электрычнага току.
[Ад слова электра... і грэч. lýsis — распад.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экстрапаля́цыя
(фр. extrapolation, ад лац. extra = паза, звыш + polire = рабіць гладкім)
пашырэнне вывадаў, атрыманых пры вывучэнні адной часткі з’явы, на іншыя яе часткі.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
распа́сціся, ‑падзецца; пр. распаўся, ‑палася; зак.
1. Разваліцца на часткі, рассыпацца на кускі. Патрэскаліся трубкі і вось-вось, здаецца, выпадуць спіцы, распадзецца кола. Галавач. І карчы вырываюць з карэннем лясныя лемяшы, ды так вырываюць, што, здаецца, трактар са скрыпам зараз лопне ад натугі, распадзецца. Пестрак. // Раскласціся на састаўныя часткі. Малекула распалася на атамы.
2. Раздзяліўшыся на часткі, перастаць існаваць. У IV стагоддзі нашай эры Рымская імперыя распалася на дзве часткі — Заходне-Рымскую і Усходне-Рымскую, або Візантыю. Залескі. У пачатку дваццатых гадоў ад няшчаснага выпадку загінуў старэйшы брат. Сям’я ўся распалася. Машара. Аб’яднаны атрад палкоўніка Лянкевіча зноў распаўся. Якімовіч. // перан. Разладзіцца, парушыцца. Сяброўства распалася. Вяселле распалася.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)