брандма́ўэр, ‑а,
Капітальная глухая вогнетрывалая сцяна, якая ў супрацьпажарных мэтах падзяляе сумежныя пабудовы або часткі аднаго будынка.
[Ням. Brandmauer.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брандма́ўэр, ‑а,
Капітальная глухая вогнетрывалая сцяна, якая ў супрацьпажарных мэтах падзяляе сумежныя пабудовы або часткі аднаго будынка.
[Ням. Brandmauer.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)