арбале́т, ‑а, М ‑леце, м.
Сярэдневяковая ручная кідальная прылада ў еўрапейскіх краінах — удасканалены лук; самастрэл, самапал.
[Фр. arbalète.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вугламе́р, ‑а, м.
Прылада ці інструмент для вымярэння вуглоў і вуглавых згібаў дэталей машын і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выбіва́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.
Прылада ў выглядзе ракеткі для выбівання дываноў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зензу́бель, ‑я, м.
Спец. Сталярная прылада ў форме гэбля, якой робяць пазы і фальцы ў дошках.
[Ад ням. Simshobel.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
буракарэ́зка, ‑і, ДМ ‑зцы; Р мн. ‑зак; ж.
Прылада для рэзкі буракоў у вытворчасці цукру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стрыхо́ўка, ‑і, ДМ ‑хоўцы; Р мн. ‑ховак; ж.
Прылада для выраўноўвання саломы пры крыцці страхі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
часа́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.
Прылада для часання воўны, ільну і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПАТЭНЦЫЯМЕ́ТР (ад лац. potentia сіла + ...метр),
1) электратэхнічная прылада з рухомым кантактам, якая выкарыстоўваецца для рэгулявання эл. напружання, а таксама як датчык перамяшчэнняў.
2) Тое, што электравымяральны аўтам. ці ручны кампенсатар. П. магнітны, патэнцыяламетр — прылада (індукцыйная шпуля) для вымярэння рознасці магн. патэнцыялаў (ці магнітарухальнай сілы) паміж двума пунктамі магн. поля.
т. 12, с. 187
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ключ¹, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.
1. Металічная прылада для адмыкання і замыкання замка.
К. ад клеці.
2. Прылада для завінчвання і адвінчвання гаек, адкаркоўвання чаго-н., для заводкі чаго-н. і пад.
Гаечны к.
К. для механічнай цацкі.
3. перан. Тое, што служыць для разгадкі, разумення каго-, чаго-н., для авалодання чым-н.
К. шыфру.
|| памянш. клю́чык, -а, мн. -і, -аў, м. (да 1 і 2 знач.).
|| прым. ключавы́, -а́я, -о́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)