make shift

а) дава́ць сабе́ ра́ды

б) перабіва́цца, ледзь дава́ць сабе́ ра́ды

в) рабі́ць, як выхо́дзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абяца́цца

1. зал. стан verspróchen wérden;

2. высок. (даваць абяцанне, зарок) ein Gelübde áblegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ertéilen vt дава́ць (параду);

éinen Beféhl ~ аддава́ць зага́д;

Únterricht ~ выклада́ць;

ein Recht ~ дава́ць пра́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gewähren vt дава́ць (права); выко́нваць (просьбу);

j-n ~ lássen* дава́ць каму́-н. свабо́ду дзе́янняў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хедла́йнер

(англ. head-liner, ад head-line = даваць загаловак)

фотанаборная машына з ручной устаноўкай шрыфтавых шаблонаў і фотаматэрыялу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дава́цца, даюся, даешся, даецца; даёмся, даяцеся; заг. давайся; незак.

1. Незак. да дацца (у 1 і 3 знач.).

2. Зал. да даваць (гл. даць у 1–5 і 8 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дрэ́нчыць, ‑чыць; незак. (звычайна безас.).

Абл. Не даваць спакою, турбаваць. — Дык чаго цябе дрэнчыць?.. — Яўхім незадаволена паглядзеў на Ганулю і выйшаў у камору. Гурскі. Гэта пачало Зосю нерваваць, дрэнчыць. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карце́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ціць; незак. (разм.).

1. безас., з інф., са злуч. «каб» і без дап. Пра неадольнае жаданне зрабіць што-н.; хацецца; не цярпецца.

Мне карціць сказаць.

Сыну карцела, каб хто быў побач.

2. Не даваць спакою, непакоіць, хваляваць.

Не вучоба карціць, а паездка ў горад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абяца́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак. і незак., каго-што і з інф., каму.

1. Даць (даваць) якое-н. абяцанне.

Абяцалі прыняць на працу.

2. незак. Падаваць надзеі на што-н., выклікаць якія-н. спадзяванні.

Вечар абяцае быць цёплым.

|| зак. таксама паабяца́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны (да 1 знач.; разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

surname​2 [ˈsɜ:neɪm] v. дава́ць про́звішча або́ мяну́шку;

George surnamed (the) Boaster Джордж, празва́ны Хвалько́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)