хлебабулачны выраб у некат. слав. народаў. У беларусаў — святочнае печыва з пшанічнай мукі. На З Беларусі — здобны пірог прадаўгаватай формы (пяклі на вяселле спецыяльна для маладых), на У Беларусі — круглае печыва з цеста на пірагі ў форме абаранка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
product[ˈprɒdʌkt]n.
1. (прамысловы) праду́кт, вы́раб;
food products харчо́выя праду́кты;
gross national product валавы́ праду́кт; суку́пны грама́дскі праду́кт
2. вы́нік;
products of one’s labour вы́нікі чыёй-н. пра́цы
3.math. здабы́так
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
МАСЛАСЫРАРО́БНАЯ ВЫТВО́РЧАСЦЬ,
выраб сметанковага масла і сыроў з малака с.-г. жывёл. Масла салодка- і кісласметанковае, масла з напаўняльнікамі (шакаладнае, фруктовае і інш.) атрымліваюць збіваннем і пераўтварэннем вяршкоў (гл.Масларобства); сычужныя і кісламалочныя сыры — сквашваннем малака (гл.Сыраробства).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НАВАКУ́ЙБЫШАЎСК,
горад у Самарскай вобл. у Расіі, на р. Волга. 118,1 тыс.ж. (1996). Чыг. станцыя. Прам-сць: нафтаперапр., нафтахім., металаапрацоўка; з-дсінт. спірту, біяфабрыка (выраб вакцын), трыкат.ф-ка; вытв-сцьбуд. матэрыялаў. НДІарган. хіміі, нафтаапрацоўкі. Музей.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
fabrication
[,fæbrɪˈkeɪʃən]
n.
1) збо́рка (аўтамабі́ляў); вы́раб -у m., вырабля́ньне n.; ствара́ньне n.
2) вы́думка f., прыду́маная гісто́рыя, мана́, адгаво́рка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
халва́
(цюрк. halva)
салодкі кандытарскі выраб у выглядзе цвёрдай масы з расцёртага сланечніку, арэхаў і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
халва́, ‑ы, ж.
Салодкі кандытарскі выраб у выглядзе цвёрдай масы з расцёртага сланечніку, арэхаў і пад. Арахісавая халва. Сланечнікавая халва. □ Янка палез у будан і вынес адтуль два паржавелыя селядцы, пачак пячэння і кавалачак халвы на прамасленым шматку паперы.Чыгрынаў.
[Араб.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эла́стык, ‑у, м.
1.Уст. Тое, што і рызіна.
2. Сінтэтычнае эластычнае валакно, з якога вырабляюць панчохі, шкарпэткі і пад., што маюць уласцівасць расцягвацца.
3. Эластычная тканіна з рызінавымі ніткамі, якая выкарыстоўваецца на паясы, падвязкі і пад.; выраб з такой тканіны.
[Грэч. elastós — пругкі, цягучы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Beréitstellungf -, -en
1) падрыхто́ўка; вы́раб
2) выдзяле́нне, асігнава́нне
3) вайск. зыхо́дны раён
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
АХВА́З,
горад на ПдЗ Ірана. Адм. ц. астана Хузістан. 580 тыс.ж. (1986). Чыг. вузел. Аэрапорт. Порт на р. Карун. Цэнтр нафтаздабычы. Пачатковы пункт нафтаправодаў у Тэгеран і Абадан. Пракат сталі, тэкст., харч.прам-сць, вытворчасць будматэрыялаў, выраб ювелірных упрыгожанняў. Ун-т.