dedicate

[ˈdedɪkeɪt]

v.t.

1) прысьвяча́ць (кні́гу, твор)

2) прызнача́ць (па́мяці каго́-чаго́)

3) урачы́ста адкрыва́ць (мост, буды́нак)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

deterrent

[dɪˈterənt]

1.

adj.

стры́мвальны; які адпу́жвае ад чаго́

2.

n.

то́е, што стры́мвае; то́е, што адпу́жвае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

do away with

а) спыні́ць; скасава́ць

б) пако́нчыць з чым; пазбы́цца каго́-чаго́

в) забі́ць каго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

regarding

[rɪˈgɑ:rdɪŋ]

prep.

нако́нт каго́-чаго́, пра каго́-што

a prophecy regarding the future — прадказа́ньні нако́нт бу́дучыні

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

replacement

[rɪˈpleɪsmənt]

n.

1) заме́на f

2) асо́ба, рэч, яка́я займа́е ме́сца каго́-чаго́

3) папаўне́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

replenish

[rɪˈplenɪʃ]

v.t.

папаўня́ць, дада́ўшы чаго́-н.

Please replenish the fire — Калі́ ла́ска, падкі́нь дро́ваў у аго́нь

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wherefrom

[hwerˈfrʌm]

adv.

адку́ль; з чаго́

Wherefrom has he so much wisdom? — Адку́ль у яго́ гэ́тулькі му́драсьці?

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

шлях

(ст.-польск. szlach, ням. Schlag)

1) шырокая дарога, гасцінец, тракт;

2) прастора, па якой адбываецца рух, перамяшчэнне каго-н., чаго-н. (напр. паветраны ш., водны ш., чыгуначны ш.);

3) перан. вялікі перыяд развіцця чаго-н. (ш., пройдзены чалавецтвам);

4) перан. напрамак дзейнасці, развіцця чаго-н.;

5) орган у выглядзе каналаў, якія забяспечваюць жыццядзейнасць арганізма (дыхальныя шляхі).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нагандлява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак., чаго.

1. Набыць гандлем у нейкай колькасці. Нагандляваць кучу грошай.

2. Разм. Прадаць чаго‑н. на нейкую суму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагнаі́ць, ‑гнаю, ‑гноіш, ‑гноіць; зак.

1. што. Выклікаць нагнаенне чаго‑н. Нагнаіць рану. Нагнаіць парэз.

2. чаго. Згнаіць у нейкай колькасці. Нагнаіць сена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)