дабіра́ць несов.

1. в разн. знач. добира́ть;

2. (што да чаго) подбира́ть (что по чему, что к чему);

1, 2 см. дабра́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зда́тны

1. (да чаго) спосо́бный (к чему);

2. подходя́щий, приго́дный;

ме́сца вы́бралі ~нае — ме́сто вы́брали подходя́щее;

◊ з. на ўсё — спосо́бен на всё

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дрэ́ннае ср., сущ. худо́е, плохо́е;

глядзі́, каб чаго́ ~ннага з гэ́тага не вы́йшла — смотри́, не вы́шло бы из э́того чего́ худо́го (плохо́го)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

непадо́бны (да каго, чаго, на каго, што і без дап.) непохо́жий (на кого, что и без доп.); несхо́жий, несхо́дный (с кем, чем)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыступі́ць сов.

1. (да чаго) приступи́ть (к чему); нача́ть (что);

п. да рабо́ты — приступи́ть к рабо́те (нача́ть рабо́ту);

2. (шагнув, приблизиться) приступи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

midst

[mɪdst]

n.

сярэ́дні пункт або́ ча́стка; цэ́нтар -ру m., сярэ́дзіна f.

in our (their, your) midst — сяро́д нас (іх, вас), у на́шай (і́хнай, ва́шай) грамадзе́, асяро́дзьдзі

in the midst of — у сярэ́дзіне чаго́-н., пасяро́д чаго́-н.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прынале́жны, ‑ая, ‑ае.

1. Які належыць да чаго‑н., уваходзіць у склад чаго‑н.; які мае адносіны да чаго‑н. Быць прыналежным да арганізацыі. Людзі, прыналежныя да мастацтва. □ Я сядзеў, і думкі цяклі ў галаве маёй. Думкі аб стагоддзях, якім я .. цяпер быў прыналежны. Караткевіч.

2. У граматыцы — які выражае прыналежнасць да каго‑, чаго‑н. Прыналежны займеннік. Прыналежны прыметнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

likes

то́е, што падаба́ецца

our likes and dislikes — то́е, што мы лю́бім і чаго́ ня лю́бім

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

microcopy

[ˈmaɪkroʊ,kɑ:pi]

1.

n., pl. -copies

ко́пія, зро́бленая на мікрафі́льме

2.

v.t.

рабі́ць ко́пію чаго́ на мікрафі́льме

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hearken

[ˈhɑ:rkən]

1.

v.i.

слу́хаць, прыслухо́ўвацца да каго́-чаго́

2.

v.t.

слу́хаць ува́жліва, вучы́цца пазнава́ць на слых

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)