tea [ti:] n.

1. чай, гарба́та;

herb tea гарба́та;

high tea ра́нняя сы́тная вячэ́ра з гарба́тай;

have tea піць чай, чаява́ць;

make tea зава́рваць чай;

Two teas, please. Два кубачкі чаю, калі ласка.

2. нава́р;

beef tea булён

not (smb’s) cup of tea infml не даспадобы (каму́-н.);

not for all the tea in China ≅ ні за які́я гро́шы, ні ў я́кім ра́зе

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

trust1 [trʌst] n.

1. даве́р, даве́р’е; ве́ра

2. адка́знасць, абавя́зак

3. law апе́ка (над маёмасцю);

a trust fund падапе́чны фонд;

hold in trust кірава́ць па даручэ́нні

4. econ. трэст; канцэ́рн;

a vertical trust вертыка́льны трэст

leave smth. in smb.’s trust даве́рыць што-н. каму́-н.;

take smth. on trust прыма́ць што-н. напаве́р, ве́рыць на сло́ва; браць у крэды́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wise [waɪz] adj. му́дры, разва́жны; разу́мны; the Three Wise Men bibl. вешчуны́;

grow wiser паразумне́ць

be wise after the event па ча́се ро́зум мае; ро́зум прыхо́дзіць па шко́дзе;

be/get wise to smb./smth. infml даве́дацца пра каго́-н/што-н.;

put smb. wise to smth. infml растлума́чыць што-н. каму́-н.;

(as) wise as an owl му́дры як сава́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wish2 [wɪʃ] v.

1. (for) жада́ць, хаце́ць;

I wish I were dead. Проста жыць не хочацца.

2. шкадава́ць;

I wish you had told me about it. Шкада, што ты не сказаў мне пра гэта.

3. зы́чыць;

wish smb. a happy birthday віншава́ць каго́-н. з днём нараджэ́ння;

(just) as you wish як хо́чаш;

wish smb. well/ill жада́ць каму́-н. дабра́і́ха

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

справядлі́васць ж.

1. Gerchtigkeit f -;

па справядлі́васці von Rechts wgen; gerchterweise;

па ўсёй справядлі́васці nach Recht und Blligkeit;

2. (правільнасць) Rchtigkeit f -, Whrheit f -;

адда́ць справядлі́васць каму-н. j-m Gerchtigkeit widerfhren lssen*;

дзе́ля справядлі́васці um gercht zu sein, der Gerchtigkeit hlber

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

супярэ́чыць

1. (каму-н.) widersprchen* vt;

супярэ́чыць само́му сабе́ sich (D) (selbst) widersprchen*;

супярэ́чыць адзі́н аднаму́ einnder widersprchen*;

2. (чаму-н.) zuwderlaufen* аддз. vi (s), im Wderspruch stehen* (zu D), nicht überinstimmen (mit D);

гэ́та супярэ́чыць маі́м пры́нцыпам das widersprcht minen Prinzpi¦en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заслані́ць, засланя́ць разм.

1. verhüllen vt, bedcken vt, verdcken vt;

хма́ры заслані́лі со́нца die Wlken verhüllten die Snne;

заслані́ць каму-н. святло́ j-m im Licht sthen*;

заслані́ць від die ussicht versprren;

2. перан. (выцясніць) verdnkeln vt, verhüllen vt; verwschen vt, verdrängen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адплаці́ць, адпла́чваць

1. (аддзячыць) verglten* vt;

2. (адпомсціць) sich revanchieren [-vã´ʃi:-]; himzahlen vt, Rche nhmen*;

адплаці́ць камуза паслугу mit j-m brechnen, inen Ggendienst listen, sich revancheren;

адплаці́ць той жа мане́тай mit glicher Münze himzahlen;

адплаці́ць тым жа Gliches mit Glichem verglten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адвы́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

1. ад каго-чаго і з інф. Страціць якую‑н. звычку; адвучыцца ад чаго‑н. У хаце.. яшчэ стаяў тытунёвы дым, ад якога .. [Акіліна] даўно адвыкла. Вітка. Непрыемна было і тое, што прыйдзецца прасіць ласкі, а.. [Максім Сцяпанавіч] даўно ўжо адвык што-небудзь прасіць. Карпаў. Леапольд Гушка за гэты час адвык думаць пра гэтага чалавека [колішняга пана]. Чорны.

2. ад каго-чаго. Стаць далёкім, чужым каму‑н., забыць каго‑, што‑н. Пятро Пятровіч адвык за дваццаць год на ўсходзе ад палос, і ад парадку такога, як тут [у Забалоцці]. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адце́рці, адатру, адатрэш, адатрэ; адатром, адатраце, адатруць; пр. адцёр, ‑церла; заг. адатры; зак., што.

1. Трэннем выдаліць што‑н. прыстаўшае, прысохлае. Адцерці пляму.

2. Расціраючы, вярнуць адчувальнасць каму‑, чаму‑н. Адцерці рукі.

3. Разм. Моцна напіраючы, адсунуць; выцесніць. [Назарэўскі:] — Такім парадкам мяне адцерлі ад маці і я астаўся адзін сярод натоўпу. Чорны. // перан. Прымусіць пакінуць каго‑, што‑н. Відаць было, што памочнік хацеў завалодаць адзін увагаю панны Ядвісі, а настаўніка адцерці. Колас.

4. Разм. Прыціснуўшы, прычыніць боль, пашкодзіць; адціснуць, адцяць. Адцёр дзвярамі пальцы. / у безас. ужыв. Адцерла нагу колам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)