Verbum

палёгка, -і, ДМ -гцы, ж.

1. гл. палегчыць.

2. Стан лёгкасці, вызвалення ад чаго-н.

Адчуць палёгку.

пало́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто займаецца полівам чаго-н.

|| ж. пало́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

папапрасі́ць, -рашу́, -ро́сіш, -ро́сіць і папапро́шваць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што і чаго (разм.).

Прасіць доўга, неаднаразова.

папрыла́джваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Прыладзіць, прырабіць да чаго-н. усё, многае.

П. замкі да дзвярэй.

папрысо́ўваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Прысунуць да каго-, чаго-н. усё, многае.

П. крэслы да стала.

парнагра́фія, -і, ж.

Крайняя непрыстойнасць, цынічнасць у паказе чаго-н., звязанага з палавымі адносінамі.

|| прым. парнаграфі́чны, -ая, -ае.

парушы́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Маленькая часцінка чаго-н., пылінка.

Выняць парушынку з вока.

паўтара...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: памерам, мерай у паўтары адзінкі чаго-н., напр.: паўтарагадовы, паўтаратонны.

перпендыкуля́рны, -ая, -ае.

Які з’яўляецца перпендыкулярам.

Перпендыкулярныя плоскасці.

Размясціць перпендыкулярна (прысл.) да чаго-н.

|| наз. перпендыкуля́рнасць, -і, ж.

пунктуа́льны, -ая, -ае.

Вельмі дакладны, акуратны ў выкананні чаго-н.

П. чалавек.

Пунктуальнае выкананне.

|| наз. пунктуа́льнасць, -і, ж.