каніба́льскі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да канібала (у 1 знач.).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каніба́льскі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да канібала (у 1 знач.).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
келе́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да келлі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
малю́тка, ‑і,
Маленькае дзіця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нясто́йкі, ‑ая, ‑ае.
1. Такі, якому не ўласціва стойкасць; нетрывалы, слабы.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазгіна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Сагнуць усіх, многіх або ўсё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазліва́цца, ‑аецца;
1. Зліўшыся, злучыцца — пра ўсё, многае.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насвіня́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. Набрудзіць, напэцкаць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наэлектрызава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
1. Зарадзіць электрычнасцю.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мярцвя́чына, ‑ы,
1. Трупы жывёл.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
набо́б, ‑а,
1. Тытул правіцеляў індыйскіх правінцый.
2.
[Англ. nabob, фр. nabab, ад араб. мн. л. núvvāb — князькі ў мусульманскай Індыі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)