rejoice [rɪˈdʒɔɪs] v. fml (at/in/over) ра́даваць; ра́давацца; це́шыць; це́шыцца;

A letter from you rejoiced my heart. Ваша пісьмо ўзрадавала мяне.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

surcharge​1 [ˈsɜ:tʃɑ:dʒ] n.

1. дадатко́вая нагру́зка, перагру́зка

2. дапла́та, прыпла́та (за пісьмо, бандэроль і да т.п.); дадатко́вы пада́так

3. штраф, пе́ня

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

настрачы́ць, -рачу́, -ро́чыш, -ро́чыць; -ро́чаны; зак.

1. гл. страчыць.

2. што. Строчачы, вышыць, прышыць што-н.

Н. манжэты.

3. чаго. Строчачы, зрабіць нейкую колькасць чаго-н.

Н. складак.

4. перан., што. Хутка напісаць што-н. (разм.).

Н. пісьмо.

|| незак. настро́чваць, -аю, -аеш, -ае (да 2 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пасла́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

1. Пісьмовы зварот дзяржаўнага дзеяча (ці грамадскай арганізацыі) да другога (ці да другой арганізацыі) па якім-н. важным дзяржаўным, палітычным пытанні.

П. прэзідэнта кангрэсу.

2. Увогуле — пісьмо, пісьмовы зварот (уст. і іран.).

Страснае п.

3. Літаратурны твор у форме звароту да каго-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

erbréchen* I vt узло́м(лі)ваць, раскрыва́ць; распяча́тваць (пісьмо)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hándelsbrief m -(e)s, -e камерцы́йнае пісьмо́

2) ку́пчая

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überbríngen* vt

1) перадава́ць (пісьмо, прывітанне)

2) разм. нагаво́рваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zúschrift f -, -en

1) прыпі́ска

2) пісьмо́, ліст, до́піс

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

калекцыяне́р, ‑а, м.

Збіральнік калекцый. Пісьмо Бястужава Вайдзевічу.. захоўвалася ў Замосці ў бібліятэцы калекцыянера Аляксандра Ельскага. «Полымя». — Ты б мог, Раман, быць калекцыянерам, прыроду выкладаеш. Ермаловіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заадрасава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., што.

Разм. Напісаць адрас на пісьме, пасылцы і пад. Скончыўшы пісьмо, Андрэй заадрасаваў яго і потайкам падкінуў у Сымонаў чамадан. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)