самаві́ты, -ая, -ае.

1. Мажны, дзябёлы.

Плячысты с. асілак.

2. Паважны, салідны, самастойны, упэўнены.

С. мужчына.

3. Поўны дастатку, эканамічна моцны, заможны.

Самавітая гаспадарка.

4. (з адмоўем). Які выражае непаўнату або адсутнасць якой-н. якасці.

Дарога ўжо не самавітая.

|| наз. самаві́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шквал, -у, м.

1. Раптоўны моцны парыў ветру, які суправаджаецца звычайна навальнічным ліўнем.

Наляцеў ш.

Ш. смеху (перан.).

2. перан. Моцная масіраваная стральба.

Ш. агню.

|| прым. шква́льны, -ая, -ае і шква́лісты, -ая, -ае.

Шквальны (шквалісты) вецер.

Шквальны агонь кулямётаў.

Шквальныя апладысменты (перан.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

stark

1. a

1) мо́цны (тс. перан.); ду́жы (фізічна);

éine ~e Erkältung мо́цная прасту́да

2) мо́цны, інтэнсі́ўны;

ein ~er Frost мо́цны [траску́чы] маро́з;

éine ~e Náchfrage вялі́кі по́пыт

3) то́ўсты, мо́цны, усто́йлівы;

~e Máuern мо́цныя [то́ўстыя] сце́ны;

~e Nerven [-v-] мо́цныя не́рвы

4) мо́цны, канцэнтрава́ны, насы́чаны;

~er Káffee мо́цная ка́ва

5) шматлі́кі;

ein ~es Heer вялі́кае [шматлі́кае] во́йска;

éine zehn Mann ~e Grúppe гру́па (ко́лькасцю) у дзе́сяць чалаве́к

6) грам. мо́цны;

ein ~es Verb мо́цны дзеясло́ў;

◊

das ist ein ~es Stück! гэ́та наха́бства!

2. adv мо́цна, ве́льмі, на́дта;

das Theáter ist ~ besétzt тэа́тр перапо́ўнены;

es régnet ~ ідзе́ мо́цны дождж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ЁДЗІСТЫ ВАДАРО́Д,

неарганічнае злучэнне ёду з вадародам, НІ. Бясколерны ўдушлівы газ, дыміць у паветры, tкіп -35,36 °C, шчыльн. вадкага 2860 кг/м³ (-50,8 °C). Добра раствараецца ў вадзе, водны раствор НІ — ёдзіставадародная кіслата. Моцны аднаўляльнік. У прам-сці атрымліваюць узаемадзеяннем ёду і вадароду пры 500 °C у прысутнасці каталізатара. Выкарыстоўваюць у арган. сінтэзе і для атрымання ёдыдаў.

т. 6, с. 407

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НІКАЦІ́Н,

алкалоід тытуню (да 8%), некаторых інш. раслін; вытворнае пірыдзіну. Моцны яд. Пры курэнні тытуню Н. пранікае ў дыхальныя шляхі, усмоктваецца і ўздзейнічае на нерв. сістэму. У малых дозах выклікае ўзбуджэнне, у вял. — параліч нерв. сістэмы. Шматразовае паглынанне Н. невял. дозамі пры курэнні вядзе да хранічнага атручэння (нікацінізм). Сульфат Н. выкарыстоўваюць для барацьбы са шкоднікамі с.-г. раслін.

т. 11, с. 339

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАНАРЫ́ЦЫЙ,

вострае гнойнае запаленне тканак пальцаў. Часцей узнікае пры інфіцыраваных мікратраўмах (ранкі, трэшчыны, уколы і інш.). Звычайна бывае на пальцах рукі, радзей ступні. Узбуджальнікі — стафілакок, стрэптакок, змешаная інфекцыя, зрэдку гніласная (ранкі ад укусаў). Адрозніваюць П. паверхневы (скурны, паз- і падпазногцевы, падскурны) і глыбокі (сухажыльны, касцявы, сустаўны, лімфатычны, пандактыліт). Прыкметы: моцны боль, ацёк і гіперэмія пальцаў. Лячэнне тэрапеўт., фізіятэрапеўт., хірургічнае.

т. 12, с. 43

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

humming

[ˈhʌmɪŋ]

adj.

1) які́ бзы́кае, гудзе́, які́ напява́е

2) мо́цны, энэргі́чны

3) мо́цны, пе́ністы

humming beer — мо́цнае пе́ністае піва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

consommé

[,kɑ:nsəˈmeɪ]

n.

мо́цны расо́л, булён -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

able-bodied

[,eɪbəlˈbɑ:dɪd]

adj.

фізы́чна зда́тны; здаро́вы, мо́цны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sinewy

[ˈsɪnju:i]

adv.

1) му́скулісты

2) мо́цны, сі́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)