узвышэ́нне, -я, н.

1. гл. узвысіцца, узвысіць.

2. мн. -і, -яў. Узвышанае месца.

Узысці на ў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

узгало́ўе, -я, мн. -і, -яў, н.

Месца на пасцелі, куды кладуцца галавой.

Каля ўзгалоўя стаіць тумбачка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уло́вісты, -ая, -ае (спец.).

Які дае добры ўлоў.

Уловістае месца.

У. нераст.

|| наз. уло́вістасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ЛАКАЛІЗА́ЦЫЯ (ад лац. localis мясцовы),

аднясенне чаго-небудзь да пэўнага месца; абмежаванне пэўнай прасторай месца дзеяння, распаўсюджання якой-н. з’явы, працэсу (напр., Л. пажару).

т. 9, с. 104

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гало́п, -пу м., в разн. знач. гало́п;

◊ з ме́сца ў г. — с ме́ста в карье́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Achíllesferse f - слабо́е ме́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hushed [hʌʃt] adj.

1. ці́хі (пра месца)

2. прыглу́шаны (пра голас)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

mooring [ˈmʊərɪŋ] n.

1. ме́сца шварто́ўкі

2. звыч. pl. moorings шварто́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

shortcoming [ˈʃɔ:tˌkʌmɪŋ] n. недахо́п, зага́на, сла́бае ме́сца;

expose shortcomings выкрыва́ць недахо́пы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

splice​1 [splaɪs] n. ме́сца скле́йкі (кава́лкаў) кінасту́жкі або́ магні́тнай сту́жкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)