адтапі́ць, ‑таплю, ‑топіш, ‑топіць; зак., што.
1. Падаграваючы, прымусіць згарнуцца, аддзяліцца; стварожыць (пра малако).
2. Ператварыць у вадкі стан; растапіўшы, расплавіўшы, аддзяліць адно рэчыва ад другога. Адтапіць сала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
curdle [ˈkɜ:dl] v.
1. згушча́ць; згушча́цца; зго́ртваць; зго́ртвацца (пра малако, кроў)
2. ледзяні́ць (кроў); сты́нуць (пра кроў)
♦
curdle smb.’s blood ледзяні́ць кроў, наво́дзіць жах
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
процеди́ть сов., в разн. знач. працадзі́ць, мног. папрацэ́джваць;
процеди́ть молоко́ працадзі́ць малако́;
процеди́ть сквозь зу́бы працадзі́ць праз зу́бы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Моцё ’малако’ (з дзіцячай мовы) (Бес.). Укр. лэмк. моцьо́ ’тс’. Утворана ад першага складу зах.-палес. лексемы молоко. Параўн. молё.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
разліўны́ в разн. знач. разливно́й;
р. апара́т — разливно́й аппара́т;
~но́е малако́ — разливно́е молоко́;
◊ ~но́е мо́ра — шутл. разлива́нное мо́ре
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
скі́снуць сов.
1. ски́снуть;
малако́ ~сла — молоко́ ски́сло;
2. перен., разг. ски́снуть;
чаго́ ты скіс? — чего́ ты скис?
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
цадзі́ць несов., в разн. знач. цеди́ть;
ц. малако́ — цеди́ть молоко́;
ц. віно́ — цеди́ть вино́;
ц. сло́вы — цеди́ть слова́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
skondensowany
skondensowan|y
кандэнсаваны, канцэнтраваны;
mleko ~e — згушчанае малако
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zagotować
зак. ускіпяціць; закіпяціць; загатаваць;
zagotować mleko — загатаваць малако
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
даі́ць, даю́, до́іш, до́іць; до́ены; незак.
1. Выцэджваць малако з вымя.
Д. кароў.
2. перан. Настойліва вымагаць у каго-н. сродкі і інш. (разм.).
|| зак. падаі́ць, -даю́, -до́іш, -до́іць; -до́ены.
|| наз. дае́нне, -я, н. і до́йка, -і, ДМ до́йцы, ж. (да 1 знач.).
|| прым. даі́льны, -ая, -ае.
Даільная ўстаноўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)