адтапі́ць, ‑таплю, ‑топіш, ‑топіць; зак., што.

1. Падаграваючы, прымусіць згарнуцца, аддзяліцца; стварожыць (пра малако).

2. Ператварыць у вадкі стан; растапіўшы, расплавіўшы, аддзяліць адно рэчыва ад другога. Адтапіць сала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

curdle [ˈkɜ:dl] v.

1. згушча́ць; згушча́цца; зго́ртваць; зго́ртвацца (пра малако, кроў)

2. ледзяні́ць (кроў); сты́нуць (пра кроў)

curdle smb.’s blood ледзяні́ць кроў, наво́дзіць жах

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

процеди́ть сов., в разн. знач. працадзі́ць, мног. папрацэ́джваць;

процеди́ть молоко́ працадзі́ць малако́;

процеди́ть сквозь зу́бы працадзі́ць праз зу́бы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Моцёмалако’ (з дзіцячай мовы) (Бес.). Укр. лэмк. моцьо́ ’тс’. Утворана ад першага складу зах.-палес. лексемы молоко. Параўн. молё.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

разліўны́ в разн. знач. разливно́й;

р. апара́т — разливно́й аппара́т;

о́е малако́ — разливно́е молоко́;

о́е мо́рашутл. разлива́нное мо́ре

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скі́снуць сов.

1. ски́снуть;

малако́ ~сла — молоко́ ски́сло;

2. перен., разг. ски́снуть;

чаго́ ты скіс? — чего́ ты скис?

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цадзі́ць несов., в разн. знач. цеди́ть;

ц. малако́ — цеди́ть молоко́;

ц. віно́ — цеди́ть вино́;

ц. сло́вы — цеди́ть слова́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

skondensowany

skondensowan|y

кандэнсаваны, канцэнтраваны;

mleko ~e — згушчанае малако

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zagotować

зак. ускіпяціць; закіпяціць; загатаваць;

zagotować mleko — загатаваць малако

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

даі́ць, даю́, до́іш, до́іць; до́ены; незак.

1. Выцэджваць малако з вымя.

Д. кароў.

2. перан. Настойліва вымагаць у каго-н. сродкі і інш. (разм.).

|| зак. падаі́ць, -даю́, -до́іш, -до́іць; -до́ены.

|| наз. дае́нне, -я, н. і до́йка, -і, ДМ до́йцы, ж. (да 1 знач.).

|| прым. даі́льны, -ая, -ае.

Даільная ўстаноўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)