губны́
○ ~ныя
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
губны́
○ ~ныя
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыстаўны́
1. приставно́й; придвижно́й;
2.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ВЕ́БЕРАЎ АПАРА́Т,
орган некаторых касцістых рыб, які злучае плавальны пузыр з органам раўнавагі (лабірынтам
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВЕРШАВА́НАЯ МО́ВА,
асаблівы тып эмацыянальна афарбаванай, згушчанай мовы, у якой гранічна адчувальны кожны кампанент, а найбольш значныя
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гукапаглына́льны, ‑ая, ‑ае.
Здольны паглынаць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пярэднеязы́чны, ‑ая, ‑ае.
Які ўтвараецца з дапамогай пярэдняй часткі языка (пра
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сібіля́нтны, ‑ая, ‑ае.
У фанетыцы — які мае адносіны да сібілянта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спіра́нтны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да спіранта; з’яўляецца спірантам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ша́мканне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
dull
1. ну́дны, неціка́вы
2. невыра́зны, няя́ркі
3. глухі́ (пра
4. пахму́рны (пра дзень, надвор’е)
5. тупы́;
a dull pain тупы́ боль
6. тупы́, дурны́, неразу́мны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)